Chapter Title : ദിസ്‌ ടൈം ഫോർ ആഫ്രിക്ക 3 [Vyshakan]

അച്ഛൻ പോയി ഒരു ബാഗ് എടുത്തോണ്ട് തന്നു.. ഇതാ നിനക്കുള്ള ലാപ്ടോപ്. അറബാബ് ഗിഫ്റ് തന്നതാ...എന്നും പറഞ്ഞു ഇതിൽ ടൈം കളയരുത്...
ഗോപു കാപ്പി മുഴുവൻ ആക്കാതെ.. ദേഷ്യം ഒക്കെ മറന്നു അച്ഛന് ഒരുമ്മയും കൊടുത്തു അതും കൊണ്ട് റൂമിലേക്ക്‌ പോയി

സുധാകരന്റെ കണ്ണൊന്നു നിറഞ്ഞു. സുമയും സുധയും ഒന്നമ്പരന്നു..

ഗോപു ലാപ്ടോപ്പിൽ പണി തുടങ്ങി... അവന്റെ ക്യാമെറകൾ എല്ലാം സെറ്റ് ആക്കി ലാപ്പിലേക്ക് കണക്ഷൻ ആക്കി..
സൂപ്പർ.. പകൽ പോലെ കാണാം നല്ല ക്‌ളാരിറ്റി.

പക്ഷെ അവൻ നിരാശനായി. കാരണം അറബാബ് വന്നാൽ പിന്നെ അമ്മമാരുടേം അച്ഛന്റെയും ലീല വിലാസങ്ങൾ കാണാൻ പറ്റൂല്ല.

ഗോപു എല്ലാം ഒന്നു ഓൺ ചെയ്തു വച്ചു. പുറത്തു പോയിട്ട് വന്നു.
യാത്ര ക്ഷീണം അച്ഛൻ കിടന്നുറങ്ങി. അമ്മമാർ അടുക്കളയിൽ തിരക്കിൽ ആയി.അവൻ റൂമിൽ ചെന്നു ലാപ്ടോപ് ഒൺ ആക്കി.ക്യാമറ എല്ലാം ചെക്ക് ചെയ്തു. അടുക്കളയിൽ സ്ലാബിൽ അച്ഛൻ ഇരിക്കുന്നു അമ്മ താടിക്ക് കൈ കൊടുത്തു നില്കുന്നു സുധമ്മയും അതുപോലെ... അവൻ ഹെഡ്‍ഫോൺ കണക്ട് ചെയ്ത് അവരുടെ വർത്തമാനം കേൾക്കാൻ.

സുധാകരൻ:അങ്ങേരെ വെറുപ്പിക്കാൻ പറ്റില്ല. നമ്മുടെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കാൻ അയാൾക്കു ഒരു നിമിഷം മതി. എല്ലാം ഒറ്റ അടിക്ക് പോയിക്കിട്ടും. ഞാൻ എന്താ ചെയ്യാ നിങ്ങൾ പറ. ഒരു ഭർത്താവും ഭാര്യോടും പെങ്ങളോടും പറയാൻ പാടില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ ആണ്. എന്നെ നിങ്ങൾ വെറുക്കരുത്... അയ്യാൾ ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ എങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞു..

അതുകണ്ടു കരഞ്ഞോണ്ട് സുധയും സുമയും.. എന്താ ഏട്ടാ ഈ കാട്ടുന്നെ നിങ്ങളാണ് ഞങ്ങളുടെ ദൈവം.. നിങ്ങൾ കരയരുത് രണ്ടു ദിവസത്തെ കാര്യമല്ലേ.. നമ്മുക്ക് ചെയ്തു കൊടുക്കാം.. പക്ഷേ ഗോപുമോൻ....

സുധാകരൻ:അതാണ് സങ്കടം അയ്യാൾക്ക് കൊച്ചു പയ്യന്മാരെ കണ്ടാൽ വല്ലാതെ പൂതി കേറും. മാറ്റി നിർത്താൻ ഒരു സ്ഥലവുമില്ല. ഇന്നത്തെ ഒരു രാത്രി കടന്നു പോയാൽ മതി.

എന്തോ വലിയ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ട് അവിടെ എന്നു ഗോപുവിന് മനസിലായി അതാണ് രാവിലെ എല്ലാരുടേം മുഖം വല്ലാതെ ഇരുന്നത്.താൻ ഇവിടെ നില്കുന്നത് അവർക്കും മാത്രമല്ല തനിക്കും പ്രശ്നം ആണെന്ന് മനസിലായി.

ഉച്ചക്ക് ഊണ്