Chapter Title : ഡോ. ഹരിതാ വിജയൻ വെറ്ററിനറി സർജൻ [സുനിൽ]

മുന്നോട്ട് നടന്ന് ഒരു കട ഉണ്ടായിരുന്നത് മറികടന്നതും ഞാൻ വണ്ടി കൊണ്ടെ നിർത്തി.

ഹരിത ഡോർ തുറന്ന് കയറി വണ്ടി മുന്നോട്ട് പോയി.....

ആരെയും ഒളിച്ചും പാത്തും ഒന്നുമല്ല!

ആര് കണ്ടാലും വണ്ടി സർവീസിന് കൊടുത്ത് ബസിൽ പോകാൻ ഒരുങ്ങിയ ഡോക്ടറെ ഞാൻ കാറിൽ കൊണ്ടെ വിട്ടു... അങ്ങനെ തന്നെ മടങ്ങി വരുമ്പോളും!

ആർക്കും ആസ്വാഭാവികത ഒന്നും തോന്നില്ല...!

"ആട്ടെ... എങ്ങോട്ടാ യാത്ര...?"

ഫോൺ എടുത്ത് ഡാഷിൽ വച്ച് ബാഗ് പിൻസീറ്റിലേക്ക് വച്ചു സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഇട്ട് കൊണ്ട് ഹരിത തിരക്കി....

"ഒരു ലക്ഷ്യവുമില്ല... എനി സജക്ഷൻസ്...?"

ഇല്ല എന്ന് ഹരിത ചുമൽ കൂച്ചി!

"കൃത്യമാ ഇടികിട്ടിയ മൊലേക്കൂടി ആണല്ലോ ബെൽറ്റ്‌...! ഇപ്പൊ വേദന എങ്ങനുണ്ട്..?"

"ഓ... അതിന്നലേ മാറി ഇപ്പൊ ഞെക്കി നോക്കിയാ വേദയുണ്ട് അത്രേയുള്ളൂ എന്താ ഞെക്കി നോക്കണോ?"

ഞാൻ ചോദിച്ചതിന് ഹരിത ചിരിയോടെ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു...

"ഞെക്കണം ഞെക്കണം പെക്ഷേ അതാവേദന ഒക്കെ മാറീട്ടു മതി..!"

ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഹരിത വീണ്ടും ചിരിച്ചു...

"എന്നിട്ട്... പറ..? ബ്രാ മാറിയപ്പോ ഇപ്പോ എന്തു തോന്നുന്നു...?"

"മൊല എരട്ടീമായി വയറു പകുതീമായി.. ഇപ്പൊ കഷ്ട്ടി ഒരു മുപ്പതു വയസു പറയും!

ഹരിതയുടെ ചോദ്യത്തിന് ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു....

"മക്കളൊക്കെ എത്ര വയസൊക്കെ ആയതാ...?"

"മോൾക്ക് ഒൻപത് മോന് ഏഴ്...ചേട്ടന്റെയോ?"

"മൂത്ത മോൾക്ക് നാല്പത്തിരണ്ട്!

മോന് ഇരുപത്. പെണ്ണിന് പതിനഞ്ച്"

ഹരിത ചിരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ തുടർന്നു...

"ഇനി ഗൗരവമായി ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാം.. എത്ര സൂക്ഷിച്ചാലും ചിലപ്പോൾ അബദ്ധം പറ്റാം. നിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് നമ്മൾ പിടിക്കപ്പെട്ടാലോ?"

ഹരിത ഒന്ന് ചിരിച്ചു....

"അതപ്പോഴല്ലേ... എന്റെ ചേട്ടാ ഞാനൊരു ഗസറ്റഡ് ഓഫീസർ അല്ലേ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാൻ ഉള്ള അറിവും പ്രാപ്തിയും ഒക്കെ എനിക്കില്ലേ? ചേട്ടൻ യാതൊന്നും പേടിക്കണ്ട ഒരു സംശയോം വേണ്ട..."

ചമ്മിപ്പോയ ഞാൻ ചിരിച്ചു ചമ്മി എന്ന് തുറന്ന് സമ്മതിച്ചിട്ട് അൽപ്പം കഴിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു...

"എങ്കി ഞാൻ ഡബിൾ ഓക്കേ...

ശരീരികവും മാനസികവും ആയി നമുക്ക് ഒന്നിക്കാം. നന്നായി ഉള്ളു തുറന്ന് സ്നേഹിക്കാം. പക്ഷേ നമ്മുടെ കുടുംബവും