Chapter Title : ഡോക്ടേഴ്സ് ഡോക്ടർ [കനകചേച്ചി]

കാണത്തില്ല. മുലകൊടുപ്പു നിർത്തിയിട്ടെ തുടങ്ങു.

എന്നാൽ വിശ്വസിക്കാനും പറ്റില്ല. ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോ രീതിയാണു. പണ്ടൊക്കെ പ്രസവം കഴിഞ്ഞു അമ്പത്താറു ദിവസം കഴിഞ്ഞ ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ പോകു അതിനാൽ തന്നെ ഇടക്കു കളി നടക്കില്ല. എന്നാൽ ഇന്ന് കാലം ഇങ്ങിനെ ഒന്നുമല്ല. പ്രസവിച്ചാൽ ശുശ്രൂഷക്കൊന്നും ആരുമില്ല. വയറ്റാട്ടിയുടെ സ്ഥലത്തു ഹോം നേഴ്സാണു !!. അവളുമാർക്കാണെങ്കിൽ

ശയ്യാവലംബികളായ അമ്മാവന്മാരെ വാണമടിപ്പിച്ചുള്ള പരിചയമേ ഉള്ളു കുടുംബത്തിൽ പാചകം തന്നെ ഒരാഴ്ചക്കകം ചെയ്യേണ്ടി വരും. ഇതൊക്കെ കാരണം വയർ ചാടും പെണ്ണുങ്ങൾ കുഴച്ചക്ക പോലെ ആയിത്തീരും. എനിക്കും അങ്ങിനെ പറ്റി. ഗൾഫിൽ ചെന്നപ്പോൾ ഭർത്താവു എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല. ആട്ടിൻ കരൾ സൂപ്പും ബ്രാൻഡിയും ഒക്കെ അടിച്ചു ഞാൻ ചരക്കായി മാറിയിരുന്നു. ഉണങ്ങിയ എന്റെ കുണ്ടികളൊക്കെ മാംസഭാരത്താൽ കനത്തു. മുലകൾ ഡബിൾ വലിപ്പമായി. മുഖവും സിന്ധു സോമനെപ്പോലെയായി.

ദുബായി ഇന്റർ നാഷണൽ എയർ പോർട്ടിൽ കുഞ്ഞുമായി ഇറങ്ങിയ എന്നെ കണ്ട ഭർത്താവിന്റെ കണ്ണുകൾ തള്ളിപ്പോയി. അങ്ങേർ ഫ്ളാറ മര്യാദക്കു കാർ ഓടിച്ചതു തന്നെ അൽഭുതം!!!. ഫ്ളാറ്റിൽ ചെന്നയുടനെ അങ്ങേർ എന്റെ മോനെ ഒന്നു പേരിനും വേണ്ടി ഉമ്മവച്ചിട്ടു എന്നെ പൂണ്ടടക്കം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഞാൻ പറഞ്ഞു വരെ ആകാനതം വേണ്ട പോയി വല്ല കോണ്ടം വാങ്ങിച്ചോണ്ടു വാ.

രണ്ടു മാസം കഴിഞ്ഞ കളിക്കാവു എന്നാണു ദോകടർ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് എന്നൊക്കെ. പക്ഷെ ആരു കേൾക്കാൻ? അന്നു വെള്ളിയാഴ്ചയായിരുന്നു. പുള്ളിക്കു ദുബായി ഷിപ്പിങ്ങിലാണു പണി. പുള്ളി എന്നെ കളിച്ചേ മാറു എന്നും പറഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണു. അപ്പോൾ മോൻ വിളി തുടങ്ങി.

ഞാൻ അവനെ എടുത്തു പാൽ കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി അപ്പോൾ പ്രഭ വന്നു മുന്നിൽ ഇരിക്കുകയാണു. ഞാൻ പറഞ്ഞു പ്രഭേ മാറി പോ, കൊച്ചിനു പാൽ കൊടുക്കുമ്പോൾ ആരും കണ്ടു കൂട, കൊതി, കണ്ണു ഒക്കെ പെടും.

പ്രഭ പറയുവാ എന്റെ പൊന്നു മോളെ നിന്നെ കണ്ടിട്ടു പതിനൊന്നു മാസമായി. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ ഇടയിലും മര്യാദക്കൊന്നു കാണാനൊ കളിക്കാനോ പറ്റിയില്ല. ഇപ്പോൾ നിന്റെ മുലയൊക്കെ ഷക്കീലേടെ മുല പോലെ ആയല്ലോ! എന്റെ ഭാഗ്യം!! ഞാൻ ഒന്നു കണ്ടോട്ടെ. ഞാൻ പിന്നെ