Chapter Title : ഡോണയും അനിയനും [സ്മിത]
ചോദിക്കാന്‍. ഹും! പോ!”
“ഈ മൈരിന്‍റെ ഒരു കാര്യം!”
അവള്‍ കേള്‍ക്കാതെ തെറി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാന്‍ അവിടെ നിന്നും പിന്‍വാങ്ങി.
മുറിയില്‍ പോയി കതകടച്ചു.
പുസ്തകമെടുത്തു.
ഏറ്റവും ഇഷ്ടമില്ലാത്ത കെമിസ്ട്രി പുസ്തകം എടുത്തു.
അതാകുമ്പോള്‍ രണ്ടു പേജ് വായിക്കുമ്പോഴേക്കും ഉറക്കം വരും.
ഏതാണ്ട് ഒരു പേജ് വായിച്ചപ്പോഴേക്കും ഗേറ്റിന്‍റെ ഭാഗത്ത് നിന്നും ഒരു ബൈക്കിന്‍റെ ശബ്ദം കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി.
ഞാന്‍ പതിയെ ജനലിലൂടെ നോക്കി.
അപ്പോള്‍ ചേച്ചി എന്‍റെ ജനലിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് അല്‍പ്പം ഭയത്തോടെ നോക്കുന്നത് കണ്ടു.
ഞാന്‍ അപ്പോള്‍ തല പിന്‍ വലിച്ച് ചേച്ചിയ്ക്ക് പിടി ക കൊടുക്കാതെ ഗേറ്റിലേക്ക് നോക്കി.
ഒരാള്‍ അകത്തേക്ക് ബൈക്കോടിച്ചു കയറുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.
വീണ്ടും എന്‍റെ ജനലിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കിയാ ശേഷം ചേച്ചി ബൈക്കില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങിയ ആളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
അയാള്‍ ബൈക്കില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി ഹെല്‍മറ്റ് ഊരി ചേച്ചിയെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
കറുത്ത് പൊക്കമുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍.
“എന്നാടീ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നെ?”
അയാള്‍ ചോദിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കേട്ടു.
“പതുക്കെപ്പറ!”
അവള്‍ അയാളെ കൈയ്യുയര്‍ത്തി വിലക്കി.
“ചെറുക്കനുണ്ട് അവന്‍ കേക്കും!”
“ങ്ങ്ഹേ?”
അയാള്‍ അന്ധാളിച്ചു.
“നീയല്ലേ പറഞ്ഞെ, അവനു ട്യൂഷന്‍ ഉണ്ടെന്ന്!”
“ട്യൂഷനും പറീം ഒന്നുമില്ല!”
അവള്‍ കലിപ്പിലാണ്.
“അവനെ ഞാന്‍ റൂമിലേക്ക് പഠിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു വിട്ടു. എന്‍റെ ഊഹം ശരിയാണേല്‍ ബുക്ക് തൊറക്കുന്നതേ അവനുറങ്ങും. ഉറങ്ങിയാ കോളടിച്ചു. ആന കുത്തിയാ എഴുന്നേക്കുവേല!”
അവളുടെ മുടിക്കുത്തിനു പിടിച്ചു കുത്തി മലര്‍ത്താന്‍ തോന്നി എനിക്ക്.
ആരായിരിക്കും ഇയാള്‍?
ഇപ്പോള്‍ എന്തിന് വന്നു.
ഞാന്‍ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കില്ല എന്ന്
💬 Comments
View all comments