Chapter Title : ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 4🍃[പട്ടം]

വീട് മോഡേൺ ആയിരുന്നില്ല. പഴയ സമ്പന്ന കുടുംബങ്ങളുടെ ഭംഗിയുള്ള, ഉറച്ച കോൺക്രീറ്റ് സ്റ്റൈൽ.

വലിയ വരാന്ത. കട്ടിയുള്ള മതിലുകൾ. പുറത്തുനിന്ന് മുകളിലേക്കുയരുന്ന വീതിയുള്ള കോൺക്രീറ്റ് സ്റ്റൈർകേസ്.

പടികളുടെ വക്കുകളിൽ അല്പം പച്ചപ്പു പിടിച്ച പഴക്കത്തിന്റെ അടയാളം.

മുകളിലെ നിലയിലെ മുറികളിലേക്ക് ആ കോണിപ്പടി വഴി നേരെ കയറാം.

ഒരു വശം സാറയുടെ മുറി. അതിന് ചേർന്ന് കുറച്ചു മാറി ജിനിയുടെ മുറി.

ആ പുറംപടികൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേകമായ പഴയ സൗന്ദര്യമുണ്ടായിരുന്നു.

ഫിലിപ്പ് ആദ്യ ദിവസം കണ്ടപ്പോഴേ അത് ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. ഇന്ന് വീണ്ടും നോക്കുമ്പോൾ, അവൻ സ്വാഭാവികമായി മുകളിലെ ആ ജനൽ ഓർത്തു.

സാറ അവന്റെ നോട്ടം എവിടേക്കാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി.

“അത് എന്റെ റൂമിന്റെ സൈഡിലെ കോണിപ്പടിയാണ്,” അവൾ പറഞ്ഞു.

ഫിലിപ്പ് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

'പുറത്ത് നിന്ന് കയറാമല്ലോ'?

"അതെ. പഴയ സ്റ്റൈൽ വീടാണ്. അപ്പച്ചൻ ഒന്നും മാറ്റാൻ സമ്മതിക്കാറില്ല. വീടിന്റെ ആത്മാവ് പോകും എന്നാണ് പറയുന്നത്".

ഫിലിപ്പ് ചിരിച്ചു. 'നല്ലതാണ്'.

'നിനക്ക് ഇഷ്ടമായോ?'

'പിന്നേ...സിനിമയിൽ കാണുന്ന പഴയ വീടുപോലെ'.

സാറ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

അപ്പോ നമ്മുടെ വീട് നിനക്ക് ഫസ്റ്റ് ഡേ തന്നെ ഇമ്പ്രഷൻ ഉണ്ടാക്കിയല്ലോ?

ഫിലിപ്പ് ഒന്ന് നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു.

“വീട് മാത്രമല്ല..”

അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് ആ വാക്ക് അറിഞ്ഞില്ലാതെ പുറത്തുവന്നു.

രണ്ടുപേരും ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി.

സാറക്ക് അവൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായി, പതുക്കെ അവനെ നോക്കി.

ഫിലിപ്പ് പെട്ടെന്ന് കണ്ണ് മാറ്റി.

'ഞാൻ...അതായത്...ആ Atmosphere...'

സാറ ചിരി അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ അവളുടെ ഹൃദയം ഇതിനകം വേഗത്തിൽ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

"ഹ്മ്മ്.."

അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ആ ചെറിയ മറുപടിക്കുള്ളിൽ അവൾ കേട്ടതും, മനസ്സിലാക്കിയതും, ഒളിപ്പിച്ചതും എല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നു.

മുറ്റത്ത് ഇറങ്ങി നിൽക്കുമ്പോൾ, സാറ കാർ വാതിൽ അടയ്ക്കുന്നതിനുമുമ്പ് വീണ്ടും അവനെ നോക്കി.

“ഫിലിപ്പേ... "

'എന്തേ?'

!ഇന്ന്...നൈസ് ആയിരുന്നു"

“എനിക്കും,” അവൻ ഉടൻ പറഞ്ഞു.

സാറയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ സന്തോഷം തെളിഞ്ഞു.

"വീണ്ടും മഴ വന്നാൽ...അവൾ വാചകം പൂർത്തിയാക്കാതെ നിർത്തി"

ഫിലിപ്പ് ഒന്ന് അടുത്ത് നോക്കി.

ഏഹ്?

വീണ്ടും