Chapter Title : ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 5🍃[പട്ടം]

പടി കയറുമ്പോഴും

അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയുടെ അറ്റങ്ങളിൽ നിന്ന് ചെറിയ തുള്ളികൾ പിന്നിലേക്ക് വീണു.

ഫിലിപ്പ് അവളെ നോക്കി നിന്നു. അവൾ പടികളുടെ മധ്യത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ എന്തോ തോന്നിയപോലെ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

താഴെ നിന്ന് അവനെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഫിലിപ്പിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് അവളുടെ കണ്ണുകൾ നേരെ ചെന്നെത്തി.

രണ്ടുപേരും ഒരു നിമിഷം ഒന്നും ചെയ്തില്ല. മഴയുടെ ശബ്ദം മാത്രം. അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ വളരെ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

പക്ഷേ അതിൽ ആ ശെഡ്ഢിന്റെ ഓർമ്മയും, അവന്റെ നോട്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവളുടെ ബോധ്യവും, അതിലുപരി...അവനെ കണ്ടതിലെ ഒരു സ്വകാര്യ സന്തോഷവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഫിലിപ്പിന്റെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ ഹൃദയം പെട്ടെന്ന് ശക്തിയായി മിടിച്ചു.

അവൻ ഒന്നും പറയാതെ ചെറുതായി തല താഴ്ത്തി. സാറ പിന്നെ മുകളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് നടന്നു.

പക്ഷേ അവൾ കോണിപ്പടിന്റെ അവസാന പടിയിലേക്ക് എത്തുന്നതുവരെ ഫിലിപ്പിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളിൽ നിന്നു മാറിയില്ല.

ആ രാത്രി വീട്ടിൽ എല്ലാവരും തങ്ങളുടേതായ മുറികളിലേക്ക് പിരിഞ്ഞതിന് ശേഷം ഫിലിപ്പ് ഔട്ട് ഹൗസിലേക്കു നടന്നു.

മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ പുറത്തെ മണ്ണിന്റെ നനവും, ഇലകളുടെ മണം, മഴയുടെ ശബ്ദം,,ഇനിയും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വാതിൽ അടച്ചു.

നനഞ്ഞ കള്ളിത്തുണിയും ഷർട്ടും മാറ്റി കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ വെച്ചു.

തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ മുഖം കഴുകി.

പക്ഷേ അവന്റെ മുഖത്ത് പതിഞ്ഞിരുന്ന ചൂട് വെള്ളം കൊണ്ടു പോലും തണുത്തില്ലായിരുന്നു.

അവൻ കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു.

കൈകൾ മുട്ടിന് മുകളിൽ ചേർത്തു.

മനസ്സ് ശാന്തമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ മനസ്സ് ശാന്തമായില്ല.

അവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചതും ആദ്യമായി വന്നത് മഴയുടെ ശബ്ദമല്ല.

സാറയുടെ മുഖം, അവളുടെ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ, മഴയിൽ നനഞ്ഞ മുടി, ഇളം ചുവന്ന നിറമുള്ള ആ ചുണ്ടുകൾ. അവൾ കോണിപ്പടിയിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയ നിമിഷം. അവളുടെ പുഞ്ചിരി. അവൻ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും തുറന്നു. സ്വയം ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

“എന്താ ഇത്... "

അവൻ മനസ്സിൽ മാത്രം ചോദിച്ചു.

ഒരു വീട്ടിൽ വന്നിട്ട് രണ്ടു ദിവസമാകുന്നതിന് മുമ്പേ ആ വീട്ടിലെ ഒരാളുടെ സാന്നിധ്യം ഇത്രയും ഉള്ളിലേക്ക് ഇറങ്ങുമെന്നു അവൻ ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല.

അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ജനലരികിലേക്ക് നടന്നു. പുറത്ത് മഴ ചെറുതായി വീണ്ടും തുടങ്ങി. വീടിന്റെ മുകളിലെ സൈഡിൽ സാറയുടെ മുറിയിലെ ജനലിൽ വെളിച്ചം ഉണ്ടായിരുന്നു.

അത് കണ്ട നിമിഷം അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവിടെ നിശ്ചലമായി.

അവൾ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല.

ആ ചെറിയ ബോധ്യം പോലും