Chapter Title : ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 6🍃[പട്ടം]

തണുത്ത നിഴൽ മാത്രം.

താഴെ മണ്ണിൽ വീണ ഇലകളുടെ കട്ടിയുള്ള പാളി.

ജീപ്പ് ഒരു തുറസ്സായ ഇടത്ത് നിർത്തി.

അന്നാമ്മ ആദ്യം ഇറങ്ങി.

ജിനിയും പിന്നെ ഇറങ്ങി.

ഫിലിപ്പും ഇറങ്ങി ചുറ്റും നോക്കി.

അവൻ ഇതുവരെ അടുത്ത് നിന്ന് ഏലക്ക കൃഷി കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു.

നനഞ്ഞ മണ്ണിനിടയിൽ കട്ടിയുള്ള പച്ചച്ചെടികൾ നിരന്നു നിന്നു.

അവയുടെ അടിഭാഗത്ത് കുനിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന തണ്ടുകൾക്കിടയിൽ ചെറുതായി തൂങ്ങിയിരിക്കുന്ന പച്ച ഏലക്കക്കായുകൾ.

“ഇതൊക്കെയാണ് ഏലക്ക,”

അന്നാമ്മ പറഞ്ഞു.

ഫിലിപ്പ് താഴ്ന്നു നോക്കി.

“ഞാൻ ഇതുവരെ ഇങ്ങനെ നേരിൽ കണ്ടിട്ടില്ല.”

“കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്,”

അന്നാമ്മ പറഞ്ഞു.

“പക്ഷേ വളർത്താൻ ക്ഷമ വേണം.”

ജിനി ഉടൻ ഇടയിൽ പറഞ്ഞു.

“Basically, pretty things are always high maintenance.”

ഫിലിപ്പ് ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

“നീ ആളുകളെ കുറിച്ചാണോ ഇതിനെനെ കുറിച്ചാണോ പറയുന്നത്?”

ജിനി അവനെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി.

“Applicable where necessary.”

അന്നാമ്മ അവളെ നോക്കി പറഞ്ഞു.

“ഇവളെ ഒന്ന് സഹിച്ചാൽ മതി.”

അന്നാമ്മ ഒരു ചെടിയുടെ അടിഭാഗം വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഒന്ന് മാറ്റി കാണിച്ചു.

“ഇവിടെ നോക്ക്.

ഏലക്കയ്ക്ക് നേരിട്ട് വെളിച്ചം അധികം പറ്റില്ല. തണൽ വേണം.

അതുകൊണ്ടാണ് മുകളിലെ മരങ്ങൾ പ്രധാനം.”

ഫിലിപ്പ് ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.

“അതായത് ഇതിന് വെളിച്ചം കുറച്ച് മതിയോ?”

“കുറച്ച് മതി. പക്ഷേ പൂർണ്ണമായി ഇരുട്ടും പറ്റില്ല. അന്നാമ്മ പറഞ്ഞു.

വെളിച്ചം വേണം, നിഴലും വേണം.

വെള്ളം വേണം, പക്ഷേ വെള്ളം കെട്ടിനിൽക്കാൻ പാടില്ല.

ബാലൻസ് ഇല്ലെങ്കിൽ വിളവ് നശിക്കും.”

ജിനി മൃദുവായി പറഞ്ഞു,

“ഏലക്കക്കും മനുഷ്യർക്കും സെയിം