Chapter Title : ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 6🍃[പട്ടം]

സഹിച്ചാൽ മതി.”

അന്നാമ്മ ഒരു ചെടിയുടെ അടിഭാഗം വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഒന്ന് മാറ്റി കാണിച്ചു.

“ഇവിടെ നോക്ക്.

ഏലക്കയ്ക്ക് നേരിട്ട് വെളിച്ചം അധികം പറ്റില്ല. തണൽ വേണം.

അതുകൊണ്ടാണ് മുകളിലെ മരങ്ങൾ പ്രധാനം.”

ഫിലിപ്പ് ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.

“അതായത് ഇതിന് വെളിച്ചം കുറച്ച് മതിയോ?”

“കുറച്ച് മതി. പക്ഷേ പൂർണ്ണമായി ഇരുട്ടും പറ്റില്ല. അന്നാമ്മ പറഞ്ഞു.

വെളിച്ചം വേണം, നിഴലും വേണം.

വെള്ളം വേണം, പക്ഷേ വെള്ളം കെട്ടിനിൽക്കാൻ പാടില്ല.

ബാലൻസ് ഇല്ലെങ്കിൽ വിളവ് നശിക്കും.”

ജിനി മൃദുവായി പറഞ്ഞു,

“ഏലക്കക്കും മനുഷ്യർക്കും സെയിം തന്നെ.”

അന്നാമ്മയും ഫിലിപ്പും ഒരുമിച്ച് അവളെ നോക്കി.

“എന്താ?

ഒന്നുമില്ല,”

അവൾ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

ഫിലിപ്പിന് ചിരി വന്നു.

അവർ പതുക്കെ തോട്ടത്തിനകത്തേക്ക് നടന്നു.

നനഞ്ഞ ഇലകൾക്കിടയിലൂടെ കാറ്റ് കടക്കുമ്പോൾ ഒരു മൃദുവായ ശബ്ദം ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഒരു സ്ഥലത്ത് അന്നാമ്മ നിന്നു.

ഒരു ഇല തിരിച്ചു കാണിച്ചു.

“ഇത് നോക്ക് മോനേ.

ഇലയുടെ നിറം അല്പം മങ്ങുന്നുണ്ടല്ലോ?

ഇത് പോഷക കുറവോ, വല്ല അസുഖം തുടങ്ങുന്നതോ ആയിരിക്കും.”

“അപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും?”

ഫിലിപ്പ് ചോദിച്ചു.

“നന്നായി ശ്രദ്ധിക്കണം.

കൃഷിയിൽ ഏറ്റവും വലിയ കാര്യം അതിനെ സംരക്ഷിക്കലാണ്.

“ഏലക്കയുടെ ഗുണം എന്താണെന്ന് അറിയാമോ?”

അന്നാമ്മ ചോദിച്ചു.

“വില കൂടിയ ധാന്യം ആണോ?”

അവൻ ചോദിച്ചു.

“അതെ. നല്ലത് കിട്ടിയാൽ നല്ല വരുമാനം.

എവിടെയും നല്ല വില കിട്ടും.

മണം, മാർക്കറ്റ് ഡിമാൻഡ്, എക്സ്പോർട്ട് വാല്യൂ...എല്ലാം ഉണ്ട്.”

ജിനി ഇടയിൽ പറഞ്ഞു.

“Small size, premium attitude.”

“നീ എല്ലാറ്റിനും ഇങ്ങനെ സമ്മറി പറയണമെന്നില്ല,”

അന്നാമ്മ പറഞ്ഞു.

“അതാണല്ലോ മോഡേൺ കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ,”

ജിനി പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി കൊടുത്തു.

അന്നാമ്മ വീണ്ടും ഫിലിപ്പിനെ നോക്കി.

ദോഷങ്ങളും കുറവല്ല.

“മഴ അധികം വന്നാലും പ്രശ്നാണ്.

മഴ കുറവായാലും പ്രശ്നമാണ്.

പുഴു പിടിക്കും. ഫങ്കസ് വരാം.

തണൽ ശരിയല്ലെങ്കിൽ വിളവ് കുറയും.

മണ്ണ് പോഷകമില്ലെങ്കിൽ കായ്ക്ക് ഭാരം വരില്ല.

കൂലി ചെലവും കൂടും.

നോക്കാൻ ആളില്ലെങ്കിൽ ഇത് പെട്ടെന്ന് താഴേക്ക് പോകും.”

ഫിലിപ്പ് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:

“അപ്പോൾ ഇത് ഒരു