Chapter Title : ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 6🍃[പട്ടം]

ഒരു ശാന്തത പടർത്തി.

ഫിലിപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ രാവിലെ വന്നതിലുപരി ഒരു ഭാരം കുറവായിരുന്നു.

ജീപ്പിൽ കയറുന്നതിന് മുൻപ് അന്നാമ്മ തിരിഞ്ഞ് തോട്ടത്തെ ഒന്ന് നോക്കി.

“കൃഷിയും ആളുകളും ഒരുപോലെയാണ് മോനേ,”

അന്നാമ്മ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ഫിലിപ്പ് ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.

“ശരിയായ മണ്ണ് കിട്ടിയാൽ,

ശരിയായ ശ്രദ്ധ കിട്ടിയാൽ,

ഒരുപാട് തകർന്നതുപോലും വീണ്ടും വളരും.”

ആ വാക്കുകൾ ഫിലിപ്പിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പതിഞ്ഞു.

ജിനി ഉടൻ ചെറുതായി പറഞ്ഞു:

“അമ്മച്ചി, ഇതെല്ലാം quotes ബുക്ക്‌ ആയി പബ്ലിഷ് ചെയ്താൽ ഞാൻ കവർ ഡിസൈൻ ചെയ്യും.”

അന്നാമ്മ ചിരിച്ചു.

ഫിലിപ്പ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ജീപ്പിന്റെ ഡോർ അടച്ചു.

ജീപ്പ് വീണ്ടും മുറ്റത്തേക്കുള്ള വഴിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

പിന്നിലെ സീറ്റിൽ അന്നാമ്മയും ജിനിയും സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

പക്ഷേ ഫിലിപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ മറ്റൊരു നിശ്ശബ്ദത ഉണ്ടായിരുന്നു.

ചില മുറിവുകൾ തുറന്ന് കാണിക്കാതെ തന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ആളുകൾ ഇനിയും ലോകത്തിൽ ഉണ്ടെന്ന് അവൻ പഠിച്ചു.

ആ ദിവസത്തിന് ശേഷം അന്നാമ്മ അവന് വെറും ജോസഫിന്റെ ഭാര്യയോ വീട്ടിലെ മുതിർന്നവളോ ആയിരുന്നില്ല.

അവന് നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ഒരു അമ്മയുടെ ശാന്തമായ സ്ഥാനത്തേക്ക് മാറിത്തുടങ്ങി.

മറ്റുവശത്ത് ജിനിയും ഇനി അവന് വെറും തമാശ പറയുന്ന വീട്ടിലെ പെൺകുട്ടിയല്ലായിരുന്നു.

അവൾ ചിരിക്കുമ്പോഴും എല്ലാം കാണുന്ന,

പക്ഷേ വേണ്ടിടത്ത് മാത്രം ഗൗരവമാകുന്ന,

മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരാളാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി.

തോട്ടത്തിൽ പോയ ആ ചെറിയ യാത്ര

അന്നേദിവസം വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ മൂന്നുപേരുടെയും ഇടയിൽ പറയാതെ തന്നെ ഒരു പുതിയ അടുപ്പം വെച്ച് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ജീപ്പ് കുന്നിൻവഴി പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മഴ കഴിഞ്ഞ മലവഴികൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക