Chapter Title : ഡ്രാക്കുള
വിട്ടോളാന്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു...”
“ഹും..നിന്റെ കെട്ടിയോനെ സൂക്ഷിച്ചോണം” അമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഓ..അങ്ങേരെക്കൊണ്ട് അതിനൊന്നും കൊള്ളിക്കില്ല കൊച്ചമ്മേ..” ഇരുവരും ചിരിച്ചു. എന്തിനു കൊള്ളിക്കാത്ത കാര്യമാണ് പറഞ്ഞതെന്ന് എനിക്ക് പക്ഷെ മനസിലായിരുന്നില്ല.
അന്ന് ഉച്ച തിരിഞ്ഞ സമയത്ത് അനുജന്‍ എന്നെ വന്നു വിളിച്ചു.
“ഇച്ചായാ വാ..നമുക്ക് അപ്പുറത്ത് കളിയ്ക്കാന്‍ പോകാം” അവന്‍ പറഞ്ഞു.
“അവിടെ വേറെ പിള്ളേര് വന്നില്ലേ..പിന്നെ നമ്മളെന്തിനാ പോകുന്നത്..”
“ആ ചേച്ചിയാ ഇച്ചായനെക്കൂടി വിളിക്കാന്‍ പറഞ്ഞത്..”
അതുകേട്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് ഉത്സാഹമായി. ഞാന്‍ വേഗം അവന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി. അക്കാലത്ത് വീട്ടില്‍ നിക്കര്‍ ആണ് വേഷം. ഷര്‍ട്ട് വല്ലയിടത്തും പോകാന്‍ വേണ്ടി മാത്രമേ ഇടൂ. നിക്കറും ഇട്ടുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ അവരുടെ വീടിന്റെ മുന്‍പിലെ മുറിയില്‍ അവര്‍ നാലുപേരും ഉണ്ട്. എന്നെ കണ്ടപ്പോള്‍ അനു ചിരിച്ചു. ആ സൌന്ദര്യത്തെ നോക്കി ചിരിക്കാന്‍ പോലും എനിക്ക് എന്തോ നാണം തോന്നി. ഒരു കടും നീല ഷര്‍ട്ടും അതെ നിറമുള്ള അരപ്പാവാടയും ധരിച്ചിരുന്ന അവളുടെ വെളുത്തു കൊഴുത്ത കണംകാലുകളിലെ ചെമ്പന്‍ രോമം ഞാന്‍ കൊതിയോടെ നോക്കി.
“ദാസന്‍ കളിക്കുന്നോ” അവള്‍ ചോദിച്ചു.
“എന്താ കളി?”
“ഈ പിള്ളേര് ഒളിച്ചോട്ടോം സാറ്റും ഒക്കെയാ കളിക്കുന്നത്....എനിക്കതൊന്നും ഇഷ്ടമല്ല..നമുക്ക് രണ്ടു പേര്‍ക്കും കൂടി വേറെ വല്ലതും കളിക്കാം..”
അവള്‍ ചോദിച്ചു. ആ ചോദ്യത്തില്‍ എന്തോ പന്തികേട് ഉള്ളതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. കുട്ടികള്‍ നാലുപേരും കൂടി ഞങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കാതെ വേറെ ചര്‍ച്ചകളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവര്‍ക്ക് അവരുടെ കമ്പനി കൂടുതല്‍ ഉള്ളതിന്റെ സന്തോഷത്തില്‍ ആയിരുന്നു.
“കളിക്കാം..എന്ത് കളിയാ അനുവിന് ഇഷ്ടം”
“എനിക്ക് നല്ല ത്രില്ലടിക്കുന്ന വല്ല
💬 Comments
View all comments