Chapter Title : ദുബായിലെ മെയില് നേഴ്സ് 30 [Susan]
എല്ലാം ആന്റി എന്നോട് പറഞ്ഞു
അത് കേട്ട അവള് എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു പ്രതീക്ഷ ഉള്ള പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
നാന്സി : ഏയ് വേണ്ട, ഇത് ഇടയ്ക്ക് ഉള്ളതാ. എന്നെ കാണാതെ വന്നാല് അങ്ങേരു പൊയ്ക്കൊള്ളും
ആന്റി : എടി നീ വല്ലതും കഴിച്ചോ
നാന്സി : ഇല്ലന്നെ, എനിക്കാണേ നല്ല വിശപ്പുണ്ട്. ആന്റി കപ്പ ഇരിപ്പില്ലേ
ആന്റി : ഉണ്ടെടി, ആ ടെബിളില് ഉണ്ട്. നീ പൊയി കഴിച്ചോ
ഉടനെ നാന്സി ടാബിളില് പോയി ഇരുന്നു. അതിനു ശേഷം അവിടെ ഇരുന്ന കപ്പ എടുത്തു കൊണ്ട് കഴിച്ചു. ഞാനും ആന്റിയുടെ സോഫയില് ആയിരുന്നു. നാന്സി കേള്ക്കാതെ ഞാന് ആന്റിയോട്
ഞാന് (ശബ്ദം താഴ്ത്തി കൊണ്ട്) : ആന്റി ഞാന് പറഞ്ഞത് ഓര്മയില്ലേ
ആന്റി : എന്ത്
ഞാന് : എനിക്ക് ഒന്നൂടെ രാത്രി വേണം
ആന്റി : ഇന്നു വേണോടാ, അവള് ഇല്ലെടാ
ഞാന് : വേണം. രാത്രി ആന്റി എന്റെ റൂമില് വന്നില്ലേല് ഞാന് ആന്റിയുടെ റൂമില് വരും. പറഞ്ഞേക്കാം
ആന്റി : ഇല്ലടാ, ഞാന് വരാം
ഞാനും ആന്റിയും നാന്സിയെ നോക്കി കൊണ്ട് ഇരുന്നു. അവളുടെ കഴിപ്പ് കണ്ടാലേ അറിയാം അവള്ക്ക് നല്ല വിശപ്പ് ഉണ്ടെന്നു. കുറച്ചു സമയത്തിനു ശേഷം നാന്സി കപ്പ കഴിച്ചു തീര്ന്നു. അതിനു ശേഷം അവള് ആന്റി ഇരുന്ന സോഫയില് വന്നിരുന്നു.
നാന്സി : അല്ല ആന്റി ഇന്ന് സീരിയല് കാണുന്നില്ലേ
ആന്റി : ഞാനത് മറന്നു.
നാന്സി : മറവി അത്ര നല്ലതല്ല
ആന്റി : എടി പ്രായം ആയി വരിക അല്ലെ. മറവി ഒക്കെ കാണും
നാന്സി : എന്തോന്നു പ്രായം, ആന്റിയെ കണ്ടാല് ഇപ്പോഴും ചെറുപ്പം അല്ലെ
അവള് എന്തോ ഉന്നം വച്ച് പറഞ്ഞ പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. അതും എന്നെ നോക്കി കൊണ്ടാണ് അവള് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.
ആന്റി : പോടീ അവിടുന്നു
ഞാന് : ആന്റി ഇപ്പോഴും ചെറുപ്പം അല്ലെ.
ഉടനെ നാന്സി അടുത്തുള്ള സോഫയില് ഇരുന്നു കൊണ്ട്
💬 Comments
View all comments