Chapter Title : ദുബായിലെ മെയില്‍ നേഴ്സ് - 34 (നാന്‍സി സമാഗമം)

ഞാന്‍ ഭാഗ്യം ഇല്ലാത്ത പെണ്ണാ

ഞാന്‍ : എന്നാലും ഞാന്‍ നിന്നെ കെട്ടും

നാന്‍സി : വേണ്ട ചേട്ടാ, അത് നടക്കില്ല. ചേട്ടന് വേറെ നല്ല പെണ്ണിനെ കിട്ടും

ഞാന്‍ : വേറെ പെണ്ണിനെ എനിക്ക് വേണ്ട, എനിക്ക് നിന്നെ മതി. കാരണം എനിക്ക് നിന്നെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്

നാന്‍സി : എനിക്ക് ചേട്ടനെ വല്യ ഇഷ്ടമാ. പക്ഷെ ചേട്ടന് എന്നെ കെട്ടാനൊക്കില്ല. എന്നാലും എന്നും ഞാന്‍ ചേട്ടന്റെ സ്വന്തം ആയിരിക്കും

അത് കേട്ട ഞാന്‍ അവളെ ഗാഡമായി പുണര്‍ന്നു. അതിനു ശേഷം ഞാന്‍ അവളുടെ നെറ്റിയില്‍ ഒരു ചുടു ചുംബനം നല്‍കി. അവളും എന്നെ അവളുടെ കൈകള്‍ കൊണ്ട് ചുറ്റി വരിഞ്ഞു.

നാന്‍സി : ചേട്ടാ ഞാന്‍ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ

ഞാന്‍ : നിനക്ക് എന്തു വേണേലും എന്നോട് പറയാം

നാന്‍സി : അതെ എനിക്ക് പണ്ടൊക്കെ ഈ പണ്ണല്‍ വല്യ പേടി ആയിരുന്നു. അത് പോലെ ഒരു തരം വെറുപ്പും ആയിരുന്നു.

ഞാന്‍ : ഇപ്പോഴോ

നാന്‍സി : ചേട്ടന്‍ ആന്റിയെ ചെയ്യുന്നത് കണ്ടപ്പോ

ഞാന്‍ : കണ്ടപ്പോ

നാന്‍സി : ഒരു കൊതി പോലെ

അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവള്‍ കുണുങ്ങി ചിരിച്ചു.

ഞാന്‍ : ആണോ, എന്നിട്ടെന്തേ എന്നോട് പറയാതിരുന്നത്

നാന്‍സി : അയ്യേ, ഇതൊക്കെ ആരേലും പറയുമോ

ഞാന്‍ : അത് ശരിയാ

അപ്പോഴും അവള്‍ എന്റെ നെഞ്ചത്ത് തല വച്ച് കൊണ്ട് നില്‍ക്കുക ആയിരുന്നു

ഞാന്‍ : അല്ല നമുക്ക് മേരി ചേച്ചിയുടെ അടുത്ത് പോകണ്ടേ

നാന്‍സി : അതിനു മേരി ചേച്ചി അവിടെ ഇല്ല

ഞാന്‍ : മേരി ചേച്ചി എവിടെ പോയി

നാന്‍സി : മേരി ചേച്ചിയുടെ ഒരു ബന്ധു മരിച്ചു. അത് കൊണ്ട് ചേച്ചി അങ്ങോട്ടു പോയതാ. രാവിലെ അമ്മച്ചി എന്നോട് പറഞ്ഞതാ

ഞാന്‍ : എന്നിട്ടെന്തേ നീ ആന്റിയോട്‌ പറയാഞ്ഞേ

നാന്‍സി : ഈ ചേട്ടന്‍ മണ്ടനാ, ആലോചിച്ചു നോക്ക്

അപ്പോഴാണ്‌ എനിക്ക് കാര്യം പിടി കിട്ടിയത്. അപ്പൊ നാന്‍സി രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ചായിരുന്നു.