Chapter Title : ദുര്വ്വാസാവ്
തമിഴ് സിനിമ പോലെയായി. എന്ന് വച്ചാല് തൂറല് നിന്ത് പോച്ച്. ലോകം കണ്ട ഏറ്റവും വലിയ
സംശയ രോഗിയായ ഇന്ദ്രന് സംശയമായി. ഞാന് അങ്ങേരുടെ സിംഹാസനം മോഹിച്ചുള്ള തപസ്സില് ആണ് എന്നൊക്കെ. വേനല് മൂത്ത്
കാട് ഉണങ്ങിത്തുടങ്ങി. ചുറ്റുവട്ടത്ത് എവിടെയോ ആരോ വലിച്ചെറിഞ്ഞ ഒരു കഞ്ചാവ് ബീഡിയില് നിന്ന് തീ പിടിച്ചു കുറെ കാട്
കത്തി. നാരദന് പോയി ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു ദുര്വ്വാസാവിന്റെ തപസ്സിന്റെ ചൂട് മൂലം കാട് പോലും കത്താന് തുടങ്ങി. ഇന്ദ്രന്
ഇരിയ്ക്കപ്പൊറുതി ഇല്ലാതായി. അദ്ദേഹം മേനകയെ വിളിച്ചു. "ഡീ നീ പോയി ആ ദുവ്വാസാവിന്റെ തപസ്സു കുളമാക്ക്."
മേനക പറഞ്ഞു "അങ്ങേരു ക്ഷിപ്രകോപിയാണ്. സംഗതി ക്ലിക്കായില്ലെങ്കില് എന്നെ ശപിച്ചു ഭാസ്മമാക്കും"
"നീ പോയാല് വീഴാത്ത ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ സുന്ദരീ. നിന്റെ കുചകുംഭമേളത്തില് മനസ്സ് ചഞ്ചലപ്പെടാത ആരാണുള്ളത്. നിന്റെ
ജഘനഭാരത്തിന്റെ ഗമപധനിസയില് പൊങ്ങാത്ത ഏത് അണ്ടിയാണ് ഈ ലോകത്തുള്ളത്. നല്ല കോയിക്കോടന് ആലുവ പോലുള്ള നിന്റെ
തുടകള് തടവാന് കൊതിക്കാത്ത ഏതു കരങ്ങള് ആണ് ഈ ലോകത്തുള്ളത്. ചെന്തൊണ്ടിപ്പഴം പോലുള്ള നിന്നധരങ്ങളാല് ഒരു
പുല്ലാങ്കുഴല്വായന കൊതിക്കാത്ത ഏതു മനസ്സുണ്ട്. അതിനാല് ഭയപ്പെടാതെ പോയി വരിക." ഹരം കയറിയ കാളി എന്റെ മുന്നില്
വന്നു തുള്ളാന് തുടങ്ങി.
നൃത്തം ചെയ്യുമ്പോള് സ്പ്രിംഗ് ആക്ഷനില് ചലിക്കുന്ന അവളുടെ മുലകള് ഞാന് ഒളികണ്ണിട്ടു നോക്കി. വെണ്ണയില് കൊത്തിയെടുത്ത
ഒരു ശില്പം പോലെയായിരുന്നു അവള്. വാഴ നാരുപോലെയുള്ള റൌക്ക വിയര്പ്പില് കുതിര്ന്നപ്പോള് തുടിപ്പാര്ന്ന അവളുടെ
മുലക്കണ്ണുകള് തെളിഞ്ഞു വന്നു തുടങ്ങി. വിയര്പ്പില് കുതിര്ന്ന അവളുടെ മേനി പോക്കുവെയിലില് വെട്ടിത്തിളങ്ങി. റൌക്കയ്ക്ക്
പിന്നിലൂടെ
💬 Comments
View all comments