Chapter Title : എബിയുടെ ചരക്കുകൾ [ഡ്രാക്കുള കുഴിമാടത്തിൽ]

ധൈര്യം പകർന്നു...

ഞാൻ എന്റെ കൈ തിരിച്ചു നേരെ പിടിച്ച ശേഷം ആ കുണ്ടിയുടെ കൊഴുപ്പിലേക്ക് ഉള്ളംകൈ പതിയെ വെച്ച് മെല്ലെ ഒന്ന് അമർത്തി...

ഇത്തയൊന്ന് ഞെട്ടിയപോലെ എനിക്ക് തോന്നി...

"മുത്ത് (എന്റെ അനിയത്തിയെ വീട്ടിൽ വിളിക്കുന്ന പേര് ) അവിടെ...യില്ലേ എ..ബീ?"

ഇത്ത പെട്ടന്നാണ് അത് ചോദിച്ചത്... ആ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു...

അത് കേട്ട ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടാതിരുന്നില്ല... പക്ഷെ എന്നെ അത്ഭുതപെടുത്തിയത് ഇത്ത തിരിഞ്ഞുനോക്കുകയോ തടയുകയോ ഒന്നും ചെയ്തില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല ഇത്തയുടെ കൈ മുട്ടായി കവറിൽ വെറുതെ ഇട്ടിങ്ങനെ പരതുകയാണ്...

"അവള...വിടെ ഉണ്ടിത്താ... ഞാൻ വരു..മ്പോ ബുക്ക് വായിക്കു..വാരുന്നു...." എന്ന് വിറയാർന്ന സ്വരത്തോടെ പറയുന്നതിനൊപ്പം ഇത്തയുടെ സംസാരം ഒരു സമ്മതമായി എടുത്ത് ഞാനെന്റെ കൈ കുറച്ചുകൂടി നടുവിലേക്ക് നിരക്കിൽ കൈവിരലുകൾ ഊർത്തി പതിയെ ഞാനാ പഞ്ഞിക്കുണ്ടിയെ ഞെരിച്ചു...

ഇത്തയിൽ ഒരു നിശ്വാസം ഉയർന്നു...

"ഇക്കയെയും കൂട്ടി ഞങ്ങൾ ഒരീസം എന്തായാലും അങ്ങോട്ടേക്ക് വരും... കുറച്ചായി റീനേച്ചിയെ ഒന്ന് കണ്ടിട്ട്..."

അയ്യോ ഇക്ക... ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി...

അങ്ങേരവിടെ കുപ്പിയും കാത്ത് നിപ്പുണ്ടാവും... അക്കാര്യമേ ഞാൻ മറന്നിരുന്നു...

ഞാൻ വരാത്തത് കണ്ട് ഇങ്ങോട്ടെങ്ങാനും കേറിവന്നു ഞാൻ അങ്ങേരുടെ അടുക്കളയിൽ പെണ്ണുമ്പിള്ളേടെ കുണ്ടിയും തടവി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടാൽ എന്നെ ഇടിച്ചയാൾ സൂപ്പാക്കി കുടിക്കും...

ഇതിപ്പോ എല്ലാമോന്ന് ഒത്തുവന്നെന്ന് കരുതിയപ്പോ പണ്ടാരടങ്ങാൻ ആ കാലമാടന്റെ കുപ്പി കോപ്പ്... കുറച്ച് ടൈം കൂടെ കിട്ടിരുന്നേൽ...

ഞെട്ടലിൽ കൈ വലിച്ച ശേഷം ഞാൻ കുറച്ച് പുറകിലേക്ക് നിന്നു...

ഇത്ത ഒരു നിമിഷം അനങ്ങാതെ നിന്ന ശേഷം മുട്ടായി കവറും എടുത്ത് തിരിഞ്ഞു... ആ കണ്ണുകൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ പാടുപെട്ടു... എന്റെ കാര്യവും മറിച്ചല്ലായിരുന്നു...

പെട്ടന്നിപ്പോ എങ്ങനാ ഇവിടന്ന് ചാടുന്നെ... ആ.. അമ്മ കറിക്കുള്ള പച്ചക്കറി വാങ്ങാൻ പറഞ്ഞ കാര്യം എനിക്കോർമ്മവന്നു...

"അയ്യോ ഇത്ത... ഞാനിപ്പഴാ ഓർത്തത്.. അമ്മ രാത്രിത്തെ കറിക്ക് സാധനം വാങ്ങാൻ വിട്ടതാ എന്നെ... ഞാനെന്ന വേഗം പോട്ടെ..."

"ആണോ... അയ്യോ... എന്ന എബി വേഗം ചെല്ല്.. റീനേച്ചി നോക്കി നിപ്പുണ്ടാവും... ഇതാ മുട്ടായി.. "

ഇത്ത കവർ എന്റെ