Chapter Title : എബിയുടെ ചരക്കുകൾ [ഡ്രാക്കുള കുഴിമാടത്തിൽ]

കാണും... ഇപ്പൊ ചെറിയ പിള്ളേരാ അവിടന്ന് കളിക്കുന്നെ... "

"ഹോ... അപ്പൊ അവിടെ പുറത്തീന്ന് ആരേലും വന്നാ കളിക്കാൻ കൂട്ടുവോ?...."

"എന്താ.. ഇത്ത വരുന്നോ കളിക്കാൻ?.." ഞാൻ തമാശയായി ചോദിച്ചു.. പക്ഷെ ഉദ്ദേശിച്ചത് ങ്ങക്കറിയാലോ ലേ?

"പോടാ... എനിക്ക് വരാനൊന്നും അല്ല..." ഇത്ത ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു..

"പിന്നെ?"

"അത് ഇക്കാന്റെ അനിയത്തി ഇല്ലേ സഫ്ന, ഓൾടെ മോൻ റോഷൻ ചിലപ്പോ ഇങ്ങോട്ട് വരും... അവൻ ഫുട്ബോൾ എന്ന് കേട്ടാമതി.. പിന്നെ ഊണും ഇല്ല ഒറക്കോം ഇല്ല... നാട്ടിൽ ഗ്രൗണ്ട് ഉണ്ട്, കളിക്കാൻ പിള്ളേരുണ്ട് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു വെച്ചേക്കാ..."

"ഹോ.. അവൻ കൂടാൻ വരുന്നേ ആണോ?"

"ആ.. ഇക്ക പോയാ പിന്നെ ഉമ്മയും ഞാനും അല്ലെ ഉള്ളൂ ഇവിടെ... ഇത്രേം കാലം ഷഹൽ (ഇത്താടെ അനിയൻ) ഇടക്ക് വന്നു നിക്കുന്നോണ്ട് കൊഴപ്പില്ലാരുന്നു.. ഓന് ഈ മാസം ക്ലാസ്സ്‌ തൊടങ്ങി ബാംഗ്ലൂർക്ക് പോയി..."

അപ്പൊ അങ്ങനൊക്കാണ് കാര്യങ്ങൾ... സംസാരം വളരെ സ്മൂത്ത്‌ ആയ സ്ഥിതിക്ക് ഒരു ചൂണ്ട ഇട്ട് നോക്കിയാലോ..? ഞാനാലോചിച്ചു...

"ഞാനൊക്കെ ഇവിടെ ഉള്ളപ്പോ എന്ത് പേടിക്കാനാ ഇത്താ..."

"ഇഞ്ഞുണ്ട്, പക്ഷെ രാത്രീല് വന്ന് നിക്കാൻ പറ്റൂലല്ലോ.." ഒരു ചിരിയോടെ ആയിരുന്നു ഇത്തയുടെ മറുപടി.. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അടുത്ത മൂവിലേക്ക് കടക്കാം എന്ന് കരുതി...

"ഞാനവിടെ ആകെ ബോറടിച്ചിരിക്കുവാ... ഇത്ത പറഞ്ഞാ വേണേൽ ഞാൻ വന്ന് നിക്കാം..."

എങ്ങാനും ബ്ബിരിയാണി കിട്ടിയാലോ എന്നോർത്ത് എവിടന്നോ ധൈര്യം സംഭരിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു...

"ഉം... റീനേച്ചി വിട്ടാൽ അല്ലെ..." ഒരു വഴക്കോ ചീത്തയോ ഒക്കെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന ഞാൻ ഇത്തയുടെ മറുപടി കേട്ട് ആകെ ഞെട്ടി...

അപ്പൊ അതിനർത്ഥം ഞാൻ വീട്ടിൽ ചെന്ന് നിൽക്കുന്നത് ഇത്തയ്ക്ക് പ്രശ്ശ്നമില്ല എന്നല്ലേ...

അല്ലെങ്കിൽ ഇനി എന്നെ ഷഹലിനെ പോലെ ആയിരിക്കുമോ കാണുന്നെ?...

"ഇത്ത കാര്യം പറഞ്ഞാൽ അമ്മ വിടുവൊക്കെ ചെയ്യും..."

ഇത്തയുടെ മനസ്സിലുള്ളത് അറിയാൻ ഞാൻ വീണ്ടും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു...

"അങ്ങ് ചോദിച്ച് ചെന്നാ മതി.. റീനേച്ചിടെ വായിലുള്ളത് കേക്കാം... "

"അമ്മ എന്ത് പറയാനാ ഇത്താ... "

"അതൊന്നും ന്ക്ക് മനസ്സിലാവൂല..."

അപ്പൊ അമ്മയാണ് പ്രശ്നം...