Chapter Title : എബിയും സാമും അവരുടെ അമ്മമാരും [Smitha]
കാണിക്കില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ടല്ലേ കാണാത്തെ!"
അത് ശരിയാണ് എന്ന് എനിക്കും തോന്നി.
മുന്ഭാഗത്ത് ഡാഡി ഇരിക്കുന്ന സീറ്റ് ഒഴികെ ബാക്കി ഭാഗമെല്ലാം സാധനങ്ങള് കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.
മിഡില് സീറ്റില് മമ്മിയും മരിയ ആന്റിയും ഇരിക്കുന്ന ഭാഗമോഴികെ എല്ലായിടവും സാധനങ്ങള് വെച്ചു.
പിന് സീറ്റില് എനിക്കും എബിയ്ക്കും ഇരിക്കാവുന്ന രീതിയില് എല്ലാ ഭാഗവും സാധനങ്ങള് കൊണ്ട് നിറച്ചു.
അല്പ്പം കഴിഞ്ഞ് ഡാഡിയും മമ്മിയും മരിയ ആന്റിയും വന്ന് നോക്കി.
"ഈശോയെ!"
മമ്മി തലയില് കൈ വെച്ചു.
"ഇത്രേം സാധനങ്ങളോ? ഇതിനാത്ത് ഇനി എങ്ങനെയാ മനുഷ്യര് ഇരിക്കുന്നെ?"
അത് ശരിവെക്കുന്ന രീതിയില് ഡാഡി തല കുലുക്കി.
"ഒതുങ്ങി ഇരുന്നാല് പ്രോബ്ലം ഉണ്ടാവില്ല മമ്മി,"
ഞാന് ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
"നിങ്ങള് രണ്ടുപേരും മിഡില് സീറ്റില് ഇരിക്ക്!"
"നടക്കൂന്നു തോന്നുന്നില്ല,"
മരിയ ആന്റി ചിരിച്ചു.
"കുണ്ടി കുറച്ച് ചെത്തി കളയേണ്ടി വരും രണ്ടിന്റെയും!"
മമ്മി അപ്പോള് മരിയ ആന്റിയുടെ നേരെ നാക്ക് കടിച്ച് ദേഷ്യത്തില് നോക്കുന്നത് ഞങ്ങള് കണ്ടു.
ഡാഡി അത് കേട്ടില്ല എന്ന് നടിച്ച് മുന്പോട്ടു പോയി.
"എന്നാ മൈര് വര്ത്താനവാ നശൂലമേ!"
മമ്മി കൈ പൊക്കി.
"അച്ചായന് കേക്കൂന്നു ഒരു ചിന്തേം ഇല്ല!"
"പിന്നെ! അച്ചായന് കേട്ടാല് എന്നാ! ഇതൊന്നും ആരും പറയാത്ത പോലെ!"
ഞാനും എബിയും മുഖാമുഖം നോക്കി.
"ഇതിപ്പോ കുണ്ടി മാത്രം ചെത്തി കളഞ്ഞാ പോര എന്ന് തോന്നുന്നു!"
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മരിയ ആന്റി വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
"ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ടെങ്കിലും ഇരിക്കണം എങ്കില് വേറെ പലതും ചെത്തി കളയേണ്ടി വരും!"
"നിങ്ങള് എന്നാ കേട്ട് നിക്കുവാ പിള്ളേരെ?"
മമ്മി ഞങ്ങളുടെ നേരെ ദേഷ്യപ്പെട്ട് നോക്കി.
"നീ പിള്ളേരെ ഒന്നും ഓടിച്ചു വിടണ്ടാടീ ചേച്ചി!"
മരിയ ആന്റി മമ്മിയുടെ കൈത്തണ്ടയില് പിച്ചി.
"ഞാനൊന്നും മിണ്ടുന്നില്ലേ! നമ്മടെ പിള്ളേര് നേഴ്സറി കുരുന്നുകള് അല്ലെ!!"
"നിങ്ങള് രണ്ടുപേരും ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞതല്ലേ?"
ഞാന് ചോദിച്ചു.
"ഇതുതന്നെയല്ലേ ഇടുന്നെ? അതോ മാറുന്നുണ്ടോ? ഇപ്പം തന്നെ സമയം പോയി."
"ഞാന് മാറുന്നൊന്നും ഇല്ല."
തന്റെ ടോപ്പില് ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ച് മരിയ ആന്റി പറഞ്ഞു.
"ഈ ചൂടത്ത് ഇത്
💬 Comments
View all comments