Chapter Title : എബിയും സാമും അവരുടെ അമ്മമാരും 2 [Smitha]

മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുന്നു!

“മമ്മി, ഞാന്‍...’

ഞാന്‍ പരുങ്ങി.
എന്‍റെ സ്വരം വിക്കിപ്പോയി.

“ഞാന്‍ ഇരുന്നത് കൊണ്ടാണോ നിനക്ക് അങ്ങനെ....”

മമ്മി ചോദിച്ചു.
ആ ചോദ്യം ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചതെയില്ല.
അതുകൊണ്ട് എങ്ങനെ ഉത്തരം പറയണമെന്ന് എനിക്ക് ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല.

“സത്യമേ പറയാവൂ, ഉരുണ്ട് കളിക്കരുത്! പറയെടാ! ഞാന്‍ ഇരുന്നത് കൊണ്ടാണോ?”

മമ്മി എന്‍റെ നേരെ രൂക്ഷമായി നോക്കി.

“എന്നിട്ട് എന്നെ വഴക്ക് പറയാനല്ലേ?”

ഞാന്‍ ഒരു വിധം ചോദിച്ചു.

“അപ്പൊ ഞാന്‍ വഴക്ക് പറയുന്ന ടൈപ്പ് കാര്യം തന്നെയാ നിന്‍റെ കയ്യില്‍ അല്ലെ?”

ഞാന്‍ മിണ്ടിയില്ല.

“പറയെടാ!”

“മമ്മി അത് ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ ആരുന്നപ്പം ജനലില്‍ വന്ന് നിന്നപ്പം...”

മമ്മി എന്‍റെ വാക്കുകള്‍ കേട്ട് നെറ്റി ചുളിച്ചു.

“എന്താ എന്താ ..വീട്ടില്‍ ആരുന്നപ്പോഴോ? ജനലില്‍ വന്ന് നിന്നപ്പോഴോ? അപ്പം എന്നതാ?”

“അത് മമ്മീം ആന്‍റിയും പൂളില്‍...”

“എന്‍റെ കര്‍ത്താവേ!!”

മമ്മി തലയില്‍ കൈവെച്ചു.

“അവിടെ നീ ആന്‍റിയെ തുണി ഇല്ലാതെ കണ്ടോ?’

മുഖം മാറ്റി അനിഷ്ട്ടത്തോടെ മമ്മി ചോദിച്ചു.

“പറയെടാ!”

“തുണി ഇല്ലാതെ എന്ന് വെച്ചാ ..ഫുള്‍ അല്ല ..മുകളില്‍ ...അതൊക്കെ...അന്നേരം അതൊക്കെ ഓര്‍ക്കുമ്പം ...അതുകൊണ്ടാ ഇപ്പം എനിക്ക് ഇങ്ങനെ....”

ഞാന്‍ പിന്നെയും വിക്കി.

“ശ്യെ!!”

നിസഹായതയും ദേഷ്യവും നിറഞ്ഞ മുഖഭാവത്തോടെ മമ്മി വീണ്ടും തലയില്‍ കൈ വെച്ചു.

“ആ മൈര് പെണ്ണിനോട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞതാ എടീ വേണ്ടെടീ എടീ വേണ്ടെടീ....പിള്ളേര് കാണൂടീ പിള്ളേര് കാണൂടീ എന്ന് ഒരു നൂറു പ്രാവശ്യം! കുത്തിക്കഴപ്പല്ലേ മൈരിന്! പറഞ്ഞാ വല്ലതും തലേല്‍ കേറുവോ! ഒരു നൂറു പച്ചത്തെറി കൂട്ടിക്കെട്ടി പറയാനാ തോന്നുന്നേ! ശ്യെ...എന്ത് കഷ്ടവാന്നു നോക്കിക്കേ!”

പെട്ടെന്ന് മമ്മിയുടെ മുഖം ഭയന്ന് ഇരുണ്ടു.
ഭീകരമായതെന്തോ ഓര്‍ത്തത് പോലെ മമ്മി എന്നെ നോക്കി.

“എന്തുവാ മമ്മി?”

“എടാ അപ്പം നീ എന്നെയും കണ്ടില്ലേ?”

ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് മുഖം മാറ്റി.
ജീപ്പ് കുലുങ്ങി മമ്മിയെ എന്‍റെ ദേഹത്തോട്ട് ചേര്‍ത്ത് ഉരുമ്മി.
മമ്മിയുടെ കൊഴുത്ത് തടിച്ച മുലകള്‍ എന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ ഉരഞ്ഞു ചേര്‍ന്നു.

“ഈ മൈര് ജീപ്പ്!”

അമ്മ കലി കയറി പിറുപിറുത്തു.

“ഒരു കാര്യം