Chapter Title : ഏദൻ തോട്ടത്തിന്റെ കാവൽക്കാരൻ 11 [സഞ്ജു സേന]

''അത് വെറുതെ അമ്മായിയെ സുഖിപ്പിക്കാനല്ലേ ?''

''അതേടാ അതിനു സ്വന്തം അമ്മയെ തന്നെ കുറ്റം പറയണം ,,''

''അത് പിന്നെ....''

''പൊന്നുമോൻ കൂടുതൽ ഉരുളാതെ റോഡില് ശ്രദ്ധിക്ക്..ഇല്ലെങ്കിൽ നമ്മളും കാറും പാണ്ടി ലോറി കേറി അരഞ്ഞു പോകും..''

''അത് സാരമില്ല അമ്മയുടെ കൂടെയല്ലേ...അങ്ങേ ലോകത്തു പോയി നമുക്കൊരുമിച്ചു ജീവിയ്ക്കാമല്ലോ ,,''

''ചെക്കാ വേണ്ടാത്ത വർത്തമാനം വേണ്ട..അടി കിട്ടും ,,''

''അത് പിന്നെ കൊതി കൊണ്ടല്ലേ അമ്മെ ,,''

''അത് പോലെ എനിക്കുമുണ്ട് കൊതി...''

''ങേ സത്യം..?''

''പോടാ ,,,ഇത് എന്‍റെ മക്കളോടൊപ്പം അവരുടെ സന്തോഷം കണ്ടു കുറെ കാലം കൂടി ജീവിക്കണമെന്നാ..അല്ലാതെ നിറെതു പോലെ...''

''പോലെ...ബാക്കി പറ ,''

''പോടാ...നീ വണ്ടിയോടിക്ക്..''

''അമ്മ പറ കേൾക്കട്ടെ ,,''

''അർജുൻ..........''

''ദേഷ്യപ്പെടാതെ പറ രേവതികൊച്ചേ....''

''ചെക്കൻ ഇന്ന് മിക്കവാറും അടി വാങ്ങും ,,''

''അടിച്ചോ ,ഇങ്ങനെ കൊല്ലാകൊല ചെയ്യുന്നതിലും ഭേദം അത് തന്നെയാ ,,,''

''ങേ ഇപ്പൊ അങ്ങനെയായോ..അതിനു ഞാനെന്താ നിന്നെ ചെയ്‍തത്..''

''പറയണോ..?''

''ആ പറയണം..''

ഞാൻ പെട്ടെന്ന് സ്വിഫ്റ്റ് ന്‍റെ ബ്രെക്കിൽ കാലമർത്തി ,,ഒരു ഞെരക്കത്തോടെ വണ്ടി റോഡിലൊന്നു കുലുങ്ങി നിന്നപ്പോൾ അമ്മ ചോദ്യഭാവത്തിൽ എന്നെ നോക്കി..അടുത്ത നിമിഷം ഞാനാ സുന്ദരമായ മുഖം പിടിച്ചടുപ്പിച്ചു ഇളം ചുവപ്പുള്ള ചുണ്ടുകളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു..എല്ലാം ഒരു ഞൊടിയിട കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞു..സംഭവിച്ചതെന്തെന്നു അമ്മയ്ക്ക് മനസ്സിലാകുമ്പോഴേക്കും ഞാനാ തുടുത്ത അധരങ്ങളുടെ മാധുര്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ സീറ്റിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു...ദേഷ്യപ്പെടുമെന്നാണ് കരുതിയത് പക്ഷെ അനക്കമൊന്നുമില്ല എന്ന് കണ്ടു ഇടയ്ക്കൊന്നു പാളി നോക്കിയപ്പോൾ അമ്മയുടെ വാത്സല്യമാണോ ,അതോ കാമുകിയുടെ പ്രണയ ഭാവമോ..എന്നെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന അമ്മയുടെ മുഖത്തെ