Chapter Title : ഏദൻ തോട്ടത്തിന്റെ കാവൽക്കാരൻ 6 [സഞ്ജു സേന]

വീശിയ കാറ്റിൽ പൊഴിഞ്ഞു ഞങ്ങളുടെ മേലേക്ക് വീണ ഇലഞ്ഞി പൂക്കളെ എനിക്ക് കാണിച്ചു തന്നു..

''നോക്കിക്കേ നല്ല മണമില്ലേ ,,''

മണത്തു നോക്കി ,ആ ചെറിയ പൂവിന്റെ സുഗന്ധം ചുറ്റും ഒഴുകി പരക്കുന്ന പോലെ ,,,ഭയത്തെ മറികടന്നു ഉള്ളിലെ മദനചിന്തകൾ വീണ്ടും തിരയിളകി വരാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

''പൂവിന്റെ മണംഇഷ്ട്ടായോ ?''

ഒന്നുകൂടി മണത്തു നോക്കി തലയാട്ടി ..

''ഈ പൂവിനു വല്ലാതെ മനസ്സിനെ ഇളക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ട് ,എന്താന്നറിയില്ല ഇതിനകത്തു കയറിയാൽ ഞാൻ വേറൊരാളായി മാറുന്ന പോലെ തോന്നും ..............................................................പേടിക്കേണ്ടെടാ .....പണ്ട് സീത വല്യമ്മ ചെറുമ്മച്ചെക്കന്റെ കയ്യിൽ കിടന്നു ഒരു പാട് പുളഞ്ഞ തറയല്ലേ ,,ആ ഒരു ഇത് ഇവിടെ ഇല്ലാതിരിക്കുമോ ? ചെറുപ്പത്തിൽ ഈ തറയിൽ വന്നു ഞാനെന്താ യക്ഷിയമ്മയോടു പ്രാര്ഥിക്കുന്നതെന്നു അറിയുമോ ?.....അത് പോലൊരു ചെറുമചെക്കനെ എനിക്കും തരാൻ ..........എന്തായാലും ചെക്കനെ തന്നില്ലെങ്കിലും തിരുമേനിയെ തന്നു ...ഇപ്പോഴും വല്യമ്മ ആഗ്രഹങ്ങളെ പിടിച്ചു നിർത്തുന്നത് ആ ഓർമ്മകളെ കൊണ്ടാ ,അല്ലെങ്കിൽ പണിക്കാര് വാല്യക്കാര് ഒരു പാടില്ലേ നമുക്കിവിടെ ......ഒന്നും വേണ്ടെന്നു വച്ച് എല്ലാരേയും വെറുപ്പിക്കുന്ന സ്വഭാവവുമായി അങ്ങ് കഴിഞ്ഞു കൂടുമ്പോഴാ ഈ കള്ളത്തെമ്മാടി എല്ലാം പൊളിച്ചത് ?.....''

വല്യമ്മ തന്നെയോ ഇത് ?........മനസ്സിലാ ചോദ്യം പുറത്തേക്കു വരാതെ അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു ...

''ശരീരം വല്ലാണ്ട് ചൂട് പിടിച്ചപ്പോഴാ ,കുളത്തിലൊന്നു മുങ്ങി കേറാൻ വന്നത് ,,.......പരീക്ഷിക്കാൻ ഈ യക്ഷിയമ്മ തന്നെയാകും നിന്നെയങ്ങോട്ടു ആ സമയത്തു വിട്ടത് ..നിന്റെ ആർത്തിപിടിച്ച നോട്ടവും എല്ലാം കൂടി ആയപ്പോൾ ........''

അവരൊന്നു നിർത്തി ............

''തെറ്റാണെന്നു മനസ്സിനെ നൂറുവട്ടം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു അടക്കിവയ്ക്കാൻ നോക്കുമ്പോഴാ എനിക്കായ് പറഞ്ഞു വിട്ട പോലെ നീ ആടുക്കളയിലേക്കു വന്നത് ,,,,,,,നിന്റെ കിടപ്പു നോക്കി എത്ര നേരം നിന്നെന്നോ ,,,പക്ഷെ മനസ്സല്ലേ അതെത്ര ശ്രമിച്ചാലും ചില സമയത്തു നമുക്ക് പിടി തരില്ല ,,,അതാ തെറ്റാണെന്നു അറിഞ്ഞിട്ടും നിന്നെ ...........''

''പോകാം വല്യമ്മേ .....''

പറഞ്ഞു വന്ന ആവേശം കെട്ടു പോയ പോലെ അവരുടെ മുഖം മങ്ങി ...

''ഈ വയസ്സി മോനെ മടുപ്പിക്കുന്നുണ്ടല്ലേ,,, മോൻ പൊയ്ക്കോ എനിക്കിനി ഈ രാത്രി