Chapter Title : ഏദൻ തോട്ടത്തിന്റെ കാവൽക്കാരൻ 7 [സഞ്ജു സേന]

പറയുന്ന കേട്ടില്ലേ ,ചെക്കൻ വരാൻ ലേറ്റ് ആകുമെങ്കി ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കിക്കോ ''

''അയ്യേ....''

''നാണിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട ,, ഏതായാലും എന്നെ രക്ഷിച്ച വകയിൽ അവൾക്കു കൊടുക്കാനുള്ളത് ഞാൻ തന്നേക്കാം ''

''എനിക്കുള്ള കൂലിയാണോ ,''

''എയ് അങ്ങനെ കൂട്ടേണ്ട , ഇവിടൊരാള് കുറച്ചു നേരമായി കയറു പൊട്ടിച്ചു നിൽക്കുവല്ലേ ,,,''

പറഞ്ഞതിന്റെ അർഥം മനസ്സിലാക്കാൻ ഒന്ന് രണ്ടു നിമിഷമെടുത്തു ,,

'''അത് അവളെ കണ്ടിട്ടല്ലല്ലോ. ,,''

മനസ്സിലായപ്പോൾ ഞാനും തിരിച്ചടിച്ചു ,,

''അതെനിക്കറിയാം പഠിപ്പിക്കുന്ന കാലം തൊട്ട് കണ്ണെവിടെയാണെന്നു ഞാൻ കാണാറുള്ളതല്ലേ ,''

''എന്നിട്ടത് ഇത് വരെ മൈൻഡ് ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ ,,''

''അത് ആവശ്യക്കാരൻ മുൻകൈ എടുക്കാഞ്ഞിട്ടല്ലേ ,''

''മുൻകൈ എടുത്താൽ ,,?''

''അതാ അറയില് വെച്ചു മനസ്സിലായില്ലേ ,,?''

ഞാൻ അവിശ്വസനീയ ഭാവത്തിൽ ടീച്ചറെ നോക്കി ,,

''പൊട്ടാ ഞാനിനിയും പറയണോ....''

ആ ചിരിയിൽ എല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു...ഞാനവരുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് പ്രതീക്ഷയോടെ ഉറ്റു നോക്കി ,

''ഇങ്ങനെ നോക്കി കൊല്ലാതെടാ ,,''

ടീച്ചർ എന്നോട് കുറെ കൂടി അടുത്ത് നിന്നു .

നിനക്കറിയോ ,ഭാഗ്യമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ നിന്റെ അമ്മയാകേണ്ടതാ ഞാൻ ,......ഒരു കാലത്തു ഊണിലും ഉറക്കത്തിലും മാധവേട്ടനെ സ്വപ്നം കണ്ടു നടന്നതാ ,,സ്‌കൂൾ ഫൈനലിന് പഠിക്കുമ്പോൾ നിന്‍റെ അമ്മായിയുടെ കൂടെ വീട്ടില് വരുന്നത് തന്നെ എന്‍റെ ഉറക്കം കെടുത്തുന്ന അവളുടെ ചേട്ടനെ കാണാനായിരുന്നു..പക്ഷെ രേവതി ,എല്ലാം തകർത്തു ,,പക്ഷെ എനിക്കവളോട് ദേഷ്യമൊന്നുമില്ല കേട്ടോ ,അസൂയയെ ഉള്ളു ,, എന്‍റെ മാധവേട്ടന്റെ മോനായത് കൊണ്ട് തന്നെ എന്‍റെ കണ്ണിൽ എപ്പോഴും നീയുണ്ടായിരുന്നു.,നിന്റെ ചിരി രേവതിയുടെയാ ,പക്ഷെ നെറ്റിയിലേക്ക് വീണു കിടക്കുന്ന കോലൻ മുടിയും,ആ തറച്ചു കയറുന്ന കണ്ണുകളും മാധവേട്ടന്റെയാ ,നിന്നെ കാണുമ്പോ എന്റെ മനസ്സില് ആ പഴയ മാധവേട്ടനെ ഓർമ്മ വരും , എന്‍റെ സാരിയൊന്നു മാറി കാണാനുള്ള നിന്റെയാ ഇരുപ്പുണ്ടല്ലോ അത് കാണാനാ മറ്റു ടീച്ചർമാരുടെ പീരിയഡുകൾ ചോദിച്ചു വാങ്ങി വരാറ് ,,..പലപ്പോഴും നിന്‍റെ നിരാശ കണ്ടു ഞാൻ തന്നെ മാറ്റി തന്നിട്ടുണ്ട്..അറിയോ നിനക്ക് ,,എങ്കിലും അതിരു വിട്ടാലോ എന്ന് കരുതി കുറെ അകന്നു നിന്നതാ ,,..പക്ഷെ ദൈവം വിടുമോ