Chapter Title : ഏദേൻസിലെ പൂപാറ്റകൾ [Hypatia]

എത്തിച്ചതെന്ന് അവൾക്കറിയാമെങ്കിലും അവൻ അത് കണ്ടുപിടിക്കും എന്ന അവൾ ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല. കള്ളം പിടിക്കപ്പെട്ട കുട്ടിയെ പോലെ അവൾ ആ കട്ടിലിൽ കിടന്ന് വിയർത്തു. അത് അവളുടെ മുഖത്ത് മിന്നിമറിഞ്ഞ ഭാവങ്ങളിൽ നിന്നും അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. "അല്ലെ... അതല്ലേ സത്യം..?" "മ്മ്.." "അപ്പൊ ഭർത്താവ് ഇങ്ങനെ ഒന്നും ചെയ്ത് തരൂലേ..?" "ഇത് വരെ ചെയ്തിട്ടില്ല.." "എത്ര വർഷമായി കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട്..?" "അഞ്ച്.." "ഭർത്താവ് നിങ്ങളെ എവിടെ വെച്ചാണ് കളിക്കാർ...?" "ബെഡ് റൂമിൽ.." "വേറെ എവിടെയും വെച്ച് ചെയ്തിട്ടില്ലേ..?" "വേറെ എവിടെ വെച്ച്..?" "അതായത്.. ബാത്രൂം, കിച്ചൺ, ടെറസ്സ്, സിറ്റൗട്ട് ..അങ്ങനെ ഒക്കെ" "സിറ്റൗട്ടിലോ...?" അവൾ ചോദ്യഭാവത്തിൽ അവനെ നോക്കി.. "അതെ.. അതൊക്കെ ഒരു ത്രില്ലലെ..നല്ല നിലാവുള്ള രാത്രീല് ശരീരത്തിൽ ഒരു നൂൽ പോലും ഇല്ലാതെ മുറ്റത്തോ തൊടിയിലോ ഒക്കെ നടന്ന് കളിക്കുന്നത്.. അതിലും രസമാണ് പകൽ നല്ല വാഴ തോട്ടത്തിൽ ഒക്കെ നടന്ന് മണ്ണിലും ചെളിയിലും ഒക്കെ കിടന്ന് ഹോ..ഇങ്ങനെ ഉള്ള ഫാന്റസികൾ ഒന്നും ഇല്ലേ ടീച്ചർക്ക്.?" "ഇതൊക്കെ നടക്കുന്ന വല്ലതും ആണോ...ചുമ്മാ പറയാൻ കൊള്ളാം.."

"ഇതൊക്കൊ നടക്കും... ഞാൻ ഇപ്പൊ ഈ രാത്രി വന്ന് ടീച്ചറെ കളിച്ചില്ലേ... അത് എന്റെ ഒരു ഫാന്റസി ആയിരുന്നു.. അത് നടന്നില്ലേ അത് പോലെ എന്തും നടക്കും പക്ഷെ ക്ഷമയും നല്ല ആഗ്രഹവും വേണമെന്ന് മാത്രം.. ഹ ഹ " "ഇത് പോലെ ആണോ അത്.. വല്ലവരും കണ്ടാൽ തീർന്നില്ലേ ജീവിതം.." "വല്ലവരും കണ്ടാലല്ലേ... കണ്ടില്ലെങ്കിലോ..സൂപ്പർ ആവൂലെ." "നിന്റെ വർത്തനം കേട്ടാൽ നീ ചെയ്ത പോലെ ഉണ്ടല്ലോ..?" "മ്മ്... ചെയ്തിട്ടുണ്ട്..അത്