Chapter Title : ഏദൻസിലെ പൂമ്പാറ്റകൾ 15 [Hypatia]

തന്നെ അവർക്ക് വേണ്ടി അർജുൻ വിളിച്ച് പറഞ്ഞിരുന്നു. റീസെപ്‌ഷനിൽ അഡിമിഷൻ എടുത്ത് അവരെ റോമിലേക്ക് മാറ്റി. പ്രാഥമിക പരിശോധനയ്ക്ക് വേണ്ട രക്തവും മറ്റും നേഴ്സ് വന്ന് എടുത്ത് പോയി. ഓപ്പറേഷൻ വേണ്ടി ഇനിയും ഉച്ചവരെ സമയമുണ്ട്. ഫാദറിന്റെയും റോസിയുടെയും മുഖത്തെ ആകുലതകൾ കണ്ടപ്പോൾ അർജുൻ പതിയെ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി. അവർ പരസ്പ്പരം സംസാരിച്ച് സമാധാനിക്കട്ടെ എന്നവൻ ഓർത്തു. അവന്റെ പിറകെ ശ്വേതയുമിറങ്ങി.

അവർ ഇറങ്ങിയതും, ഇത് വരെ ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി വെച്ചിരുന്നതെല്ലാം റോസിയിൽ നിന്നും പൊട്ടി തെറിച്ചു. അവൾ തേങ്ങി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഫാദറിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു.

"എന്താ റോസിയിത്..കുട്ടികളെ പോലെ.." ഫാദർ അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞതാണെങ്കിലും ആ സ്വരം ഇടറിയിരുന്നു.
അയാൾ അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ച് എഴുനേൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവൾ കൂടുതൽ അയാളിലേക്ക് പറ്റിച്ചേർന്നുകൊണ്ട് തേങ്ങി. ഒരു ആശ്രിത വത്സയെ കൂടുതൽ വേദനിപ്പിക്കേണ്ടന്നുകരുതി അവളെ അയാൾ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. ആശ്വസിപ്പിക്കാനെന്നോണം അവളുടെ പുറത്ത് അയാൾ തലോടി. അവളുടെ ബ്ലൗസിന് മുകളിലൂടെ തലോടുമ്പോൾ ബ്രായുടെ വള്ളികൾ അയാളുടെ കയ്യിൽ തടയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും ചൂരും അയാൾ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ അറിവ് അയാളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നതാണെങ്കിലും ആ സാഹചര്യം അയാളെ നിയന്ത്രിച്ചു.

കുറച്ചുകഴിഞ്ഞ് റോസി തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് ബാത്‌റൂമിൽ പോയി മുഖം കഴുകി വന്നു. അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു.

"എന്തിനാ മോളെ ഇങ്ങനെ കരയുന്നത്..?" ഫാദർ ഒരു നിസ്സഹായനെ പോലെ ചോദിച്ചു. അവളുടെ കൈ പിടിച്ച് അയാളവളെ അടുത്തിരുത്തി.

"നമുക്ക് ഈ ഓപ്പറേഷൻ വേണ്ട ഫാദർ .." റോസി ഒരു കുഞ്ഞിനെ പോലെ കെഞ്ചി.

"എന്താ