Chapter Title : ഈ രാവിലും കൊതി തീരില്ല [സ്പൾബർ]

മോനുണ്ടിവിടെ… മുകളിലെ മുറിയിൽ ഉറങ്ങുന്ന അവനെ വിളിക്കും ഞാൻ…

പോത്ത് പോലെ ഉറങ്ങുകയാണെങ്കിലും ഞാൻ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചാ അവനെറങ്ങി വരും… ഹും…”..

കിതപ്പോടെ, വിറയലോടെ സത്യഭാമ പറഞ്ഞതിൽ എല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു..

“ഉം… ഞാൻ വന്നേനെ… പക്ഷേ, രാവിലെ ഞാനവിടെ പിടിച്ചപ്പോ ചകിരി നാര് പോലെ മൈരാണല്ലോ അമ്മേ… എനിക്കീ മൈരുള്ള പൂറ് ഇഷ്ടമേ അല്ല…”..

“പിന്നേ… വർഷങ്ങളായി വടിക്കാത്ത മൈര് ഞാനിപ്പത്തന്നെ വടിക്കാം…

ഹും… എനിക്ക് വേറെ പണിയില്ല…”..

ഇനിയൊന്നും ശ്രീനിക്ക് പറയാനില്ലായിരുന്നു..സത്യഭാമക്കും.. ഇപ്പോൾ അവർ അമ്മായമ്മയും മരുമോനും അല്ലായിരുന്നു.. വെറും സ്ത്രീയും പുരുഷനും.. ശ്രീനി എണീറ്റ് ലുങ്കി മുറുക്കിയുടുത്ത് ഒരു ടീ ഷർട്ട് എടുത്തിട്ടു.. ഷെഡിയെടുത്ത് അവിടെത്തന്നെ വെച്ച് ബൈക്കിന്റെ ചാവിയും മൊബൈലുമെടുത്ത് റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി..അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്ന അമ്മയെ അവൻ വിളിച്ചുണർത്തി..

കൂട്ടുകാരന്റെ ഭാര്യക്ക് പ്രസവ വേദന വന്നെന്നും ചിലപ്പോ രക്തം വേണ്ടി വരുമെന്നും അമ്മയോട് പറഞ്ഞ് അവൻ ഇറങ്ങി.. തിരിച്ച് വരുമ്പോൾ അമ്മയെ ശല്യപ്പെടുത്തണ്ടാന്ന് കരുതി വാതിൽ പുറത്ത് നിന്ന് പൂട്ടിയാണ് ശ്രീനി പോയത്…

അവിടുന്ന് നാല് കിലോമീറ്റർ ദൂരമുണ്ട് സത്യഭാമയുടെ വീട്ടിലേക്ക്..ശ്രീനി പതിയെയാണ് ബൈക്കോടിച്ചത്.. നേരം പന്ത്രണ്ട് മണിയായിട്ടുണ്ട്..അവനൊരു പരിഭ്രമവും ഇല്ലായിരുന്നു..

പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഇത്ര നേരത്തെ ആയതിൽ ഒരു കൗതുകം മാത്രം..

വളരെ സമയമെടുത്ത് സാവധാനമാണ് ശ്രീനി ഭാര്യ വീട്ടിലെത്തിയത്.. ചില കാര്യങ്ങൾക്ക് അമ്മായമ്മക്ക് സമയം കിട്ടണമെന്ന് അവന് തോന്നി.. റോഡിൽ വെച്ച് വണ്ടിയുടെ ഹെഡ് ലൈറ്റ് ഓഫാക്കിയാണ് അവൻ മുറ്റത്തേക്ക് കയറ്റിയത്.. ബൈക്ക് നിർത്തി അവൻ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറി.. പിന്നെ ഒരു ചിരിയോടെ മുൻഡോറിന്റെ ഹാന്റിലിൽ പിടിച്ച് പതിയെ ഒന്ന് തിരിച്ചു..അകത്ത്