Chapter Title : ഈ രാവിലും കൊതി തീരില്ല [സ്പൾബർ]

മർമ്മം നോക്കി സുഖിപ്പിക്കാൻ ഇവനറിയാം..മിടുക്കനാണിവൻ..തന്റെ മോൾ ഭാഗ്യവതിയാണ്..

സത്യഭാമയുടെ അയഞ്ഞ മൂലത്തിലേക്ക് ശ്രീനി ഊരിയടിച്ചു.. അവൾ ചീറിക്കൊണ്ട് ചന്തി പിന്നോട്ടടിച്ചു.. നല്ല വഴുവഴുപ്പുള്ള ഇറുകിയ തുള അവന് നന്നായിട്ട് സുഖിച്ചു..സത്യഭാമയും കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം രണ്ട് തുളകളും ഒന്നാകുന്ന സുഖത്തിൽ ആർത്തുല്ലസിച്ചു..

അവൾക്ക് വീണ്ടും രതിമൂർഛയാവാറായി..

“നീ ഇതൊന്ന് തീർക്കുന്നുണ്ടോ… ?.

മനുഷ്യനെ ഉറങ്ങാൻ സമ്മതിക്കാതെ അന്തിപ്പാതിരക്ക് സാമാനം കുലപ്പിച്ച് വന്നിരിക്കുന്നു… ഇനി മേലിൽ ഇവിടെ വന്ന് പോകരുത്… പകല് ഗോപിയില്ലാത്ത സമയം നോക്കി വരാന്ന് വല്ല ഉദ്ദേശവുമുണ്ടെങ്കിൽ നടക്കില്ല…

എനിക്കിതൊന്നും ഇഷ്ടമല്ല… “..

ഏതെങ്കിലും ഒരു തുളയിലേക്ക് അവന്റെ ശുക്ലം വീഴ്ത്താനുള്ള കൊതിയോടെ സത്യഭാമ പറഞ്ഞു.. ഇനി ഗോപിയില്ലാത്ത നേരം പകല് വന്ന് തന്നെ ഊക്കണമെന്നാണ് അമ്മായമ്മ പറഞ്ഞതെന്ന് ഗോപിക്ക് മനസിലായി..

“ ഇനിയെന്തിനാമ്മേ പകല് വരുന്നത്..

ഞാനിന്ന് പോകുന്നില്ല… നമുക്ക് കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടക്കാം… രാവിലെയും ഉച്ചക്കും വൈകിട്ടുമൊക്കെ അമ്മയെ ഞാനൂക്കിത്തരാം… സന്തോഷായില്ലേ അമ്മക്ക്… ?”..

“ഹും… സന്തോഷം… നീ ഇവിടെ കിടക്കുന്നത് എനിക്കൊന്ന് കാണണം…”..

സത്യഭാമ സന്തോഷത്തോടെയാണ് പറഞ്ഞത്.. സുമുഖനും ആരോഗ്യവാനുമായൊരു ചെറുപ്പക്കാൻ നേരം വെളുക്കുവോളം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടക്കുക.. നേരവും കാലവും നോക്കാതെ പൂറേതാ, കൂതിയേതാ എന്ന് നോക്കാതെ ഊക്കുക..

ഈ പ്രായത്തിൽ വേറെ എന്ത് വേണം..?.

മൂലത്തിലടിയുടെ സുഖത്തിൽ സത്യഭാമക്ക് വീണ്ടും വെള്ളം പോവാറായി..

അതിന് മുമ്പ് അവന്റെ തിളച്ച പാൽ രണ്ടിലൊരു തുളയിൽ വേണം..

“നീ ഊരിയെടുത്തൊന്ന് പോയേ… എന്റെ ഉള്ളിലേക്കാക്കരുത്…

നിന്റെ വെളളം വീഴ്ത്താനുള്ളതല്ല എന്റെ തുള… അതിന് നിന്റെ കെട്ട്യോളെ വിളിച്ചോ…”..

സത്യഭാമ പറയുന്നതിന്റെ അർത്ഥം മനസിലായ ശ്രീനി മൂലത്തിലേക്ക്