Chapter Title : ഈപ്പച്ചനും രമേശന്റെ കുടുംബവും [ലോഹിതൻ]

ചോദിച്ചു...

സുഖിച്ചോടീ...

അവൾ അതിന് മറുപടിയായി അയാളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചുംബനം കൊടുത്തു... എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു ആ ചെറുക്കൻ മുഴുവൻ കണ്ടു...

അവൻ കാണട്ടെടീ... ഇനി അവനെ ഒളിക്കണ്ടല്ലോ... ഞാൻ കണ്ടായിരുന്നു അവൻ നൊക്കി നിന്നു കുലുക്കുന്നത്... അവന് കൊഴപ്പം ഇല്ലങ്കിൽ പിന്നെ നിനക്കെന്താണ്...

അവൻ ആരോടെങ്കിലും പറയുമോ...?

അവനോ... എടീ അവൻ എത്ര തവണ ഈ കാവൽ പുരയിൽ വെച്ച് എന്റെ ഈ കുണ്ണ ചപ്പി കുടിച്ചിരിക്കുന്നു.. എത്ര തവണ കൊതത്തിൽ കേറ്റിയിരുന്നു.. എന്നിട്ട് ആരോടേലും അവൻ പറഞ്ഞോ.. പറയില്ല പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഇതു കിട്ടില്ലെന്ന് അവനറിയാം...

ഇതു കേറുമോ അവന്റെ അവിടെ...?

എവിടെ കൊതത്തിലോ...! നല്ല ചക്കപ്പഴത്തിൽ കത്തി കേറുന്നപോലെ കേറും... മുഴുവൻ അകത്തായി കഴിയുമ്പോൾ ആ കുണ്ടിയിട്ടൊരു കാസർത്തുണ്ട്... പിഴിഞ്ഞെടുക്കും പൂറി മകൻ... ഊമ്പിയാലോ ഒരു ചോട്ടു കളയാതെ നക്കിയെടുത്തോളും... അതല്ലേ ഞാൻ ഇടക്കിടക്ക് ഇങ്ങോട്ട് വിളിക്കുന്നത്‌...

മകനെ പറ്റി ഈപ്പച്ചൻ പറയുന്നത് കേട്ട് ദേഷ്യം അല്ല വാസുമതിക്ക് തോന്നിയത്... പൂറിനുള്ളിൽ ഒരു കടച്ചിൽ...

അവിടെ കിടന്ന ഒരു പഴയ തോർത്തുകൊ ണ്ട് ഈപ്പച്ചന്റെ കുണ്ണയും തന്റെ പൂറും തുടച്ചിട്ട് വസുമതി പാവാടയും നൈറ്റിയും ഇട്ട് പോകാൻ തയ്യാറായി...

ശ്ശോ... ഒരു പാട് താമസിച്ചു... ആ പെണ്ണിനോട് ഇനി എന്തു പറയും...! അങ്ങേര് വന്നു കാണുമോ എന്തോ..!

അവൻ ഇപ്പോഴെങ്ങും വരില്ല പെണ്ണേ... ഷാപ്പിൽ ഉണ്ടാകും... ആരെയേലും കറക്കിയെടുത്ത് നല്ല പാമ്പായേ വരൂ...

ങ്ങും... ഞാൻ ഇറങ്ങുവാ...

ഒന്ന് നിൽക്കടീ... ഇന്നാ ഇതുവെച്ചോ... അവൾ അയാളുടെ കൈയിൽ നൊക്കി ചുരുട്ടി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കുറേ നോട്ടുകൾ..

അയ്യേ... ഞാൻ.. ഞാൻ ഇതിനു വേണ്ടിയൊന്നും അല്ല...

അറിയാമെടി... നീ ഒന്നും പറയണ്ട... നിനക്ക് എന്തു വേണമെങ്കിലും ഇനി ഞാൻ ഉണ്ട്... എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും എന്തും ചോദിക്കാം... മറ്റു ബന്ധങ്ങൾ ഒക്കെ ശരീരത്തിനു വേണ്ടിയാ ഇത്‌ മനസിന് വേണ്ടിയാ... പിന്നെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ കൊടുക്കാൻ എനിക്കാരുമില്ല...

പിന്നെ വസുമതി നിഷേധിച്ചില്ല അതു വാങ്ങി...

കാവൽ പുരയ്ക്ക് വെളിയിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോഴാണ് അവിടെ ചുറ്റി പറ്റി നിൽക്കുന്ന അമലിനെ കണ്ടത്...

ഈപ്പച്ചൻ അവനോട്