Chapter Title : ഈപ്പച്ചനും രമേശന്റെ കുടുംബവും [ലോഹിതൻ]

ക്‌ളാസോടെ പഠനം മതിയാക്കിയ അമൽ ആളൊരു ചാന്തുപോട്ടാണ്... നല്ലതുടുത്ത ശരീരത്ത് ഒരു പതിനാറു കാരിക്ക് വേണ്ടതൊക്കെ വളർന്നിട്ടുണ്ട്... അരക്കെട്ടിൽ പൂറിന് പകരം ഒരു ചെറിയ കുണ്ണ ഒഴിച്ചാൽ ഒരാണിന് വേണ്ടതൊന്നും അവനില്ല... ഒറ്റരോമം പോലും ഇല്ലാത്ത നെയ്യിൽ മുക്കിയെടുത്തപോലുള്ള ഉടൽ.. നാരങ്ങ വലിപ്പത്തിൽ മുലകൾ.... കുണ്ടിയും തള്ളി താറാവ് പോലെ നടക്കുന്ന ദീപുവിന്റെ രീതികളൊക്കെ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ആകുമ്പോൾ മാറുമെന്നാണ് വസുമതി കരുതിയത്...

പക്ഷേ ഒരു ദിവസം തന്റെ സാരിയും ബ്ലൗസും ധരിച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണാടിക്കു മുൻപിൽ നിന്ന് സൗന്ദര്യം നോക്കുന്ന ദീപു വിനെ കണ്ട് വസുമതി ഞെട്ടി....

അന്നത്തോടെ വസുമതിക്ക് ദീപുവിലുള്ള പ്രതീക്ഷ അസ്തമിച്ചു.... അന്ന് വസുമതി ദീപുവിനെ കുറേ തല്ലി..കുറെ കരഞ്ഞു....

ഒരു തന്തയുള്ളത് സർവ്വ സമയവും വെള്ളത്തിൽ.. മകനാണെങ്കിൽ ആണോ പെണ്ണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ മേലാത്ത അവസ്ഥയിലും... തനിക്കും വളർന്നു വരുന്ന മകൾക്കും ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാൻ ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥ...

പട്ടിണിയില്ലാതെ പോകുന്നത് ഈപ്പച്ചൻ ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ്... റബ്ബർ തോട്ടവും മറ്റ് കൃഷികളുള്ള കുറേ പറമ്പുകളും ഉള്ള ആ നാട്ടിലെ ഒരു മുതലാളി തന്നെയാണ് ഈപച്ചൻ...

കെട്ടിയവൾ പണ്ടേ ഈപ്പച്ചനെ ഉപേക്ഷിച്ച് പോയി... മക്കളും ഇല്ല... അപ്പനും അമ്മയും മരിച്ചതിൽ പിന്നെ ജീവിതം അടിച്ചു പൊളിക്കുകയാണ് ഈപ്പച്ചൻ.. ആരെയും ബോധിപ്പിക്കാനില്ല... നാൽപ്പത്തഞ്ചു വയസുള്ള ഒത്ത ഒരു മനുഷ്യൻ...

കൃഷികൾ നശിപ്പിക്കുന്ന മൃഗങ്ങളെ ഓടിക്കാൻ പറമ്പിൽ ഒരു കാവൽ മാടമുണ്ട് ഈപ്പച്ചന്... രണ്ടു കൊല്ലം മുൻപ് ഒരു ദിവസം കാവൽ പുരയ്ക്ക് അടുത്ത് കൂടി പോയ വസുമതി എന്തോ ശബ്ദം കേട്ട് അതിനടുത്തു ചെന്ന് അകത്തേക്ക്