Chapter Title : ഈപ്പച്ചനും രമേശന്റെ കുടുംബവും [ലോഹിതൻ]

ത്തിലൂടെ കൈ കടത്തി അവളെ തന്നോട് ചേർത്തു നിർത്തി അയാൾ...

ഛീ.. വിടടാ പട്ടീ.. എന്നെ വിടാൻ...

മിണ്ടരുത് പൂറീ... കൊന്നു തോട്ടത്തിൽ കുഴിച്ചുമൂടും ഞാൻ...

അയാൾ അതിനും മടിക്കില്ലന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ അവൾ ഒച്ചയുണ്ടാക്കുന്ന ത് നിർത്തി..

എങ്കിലും പതിയെ പറഞ്ഞു... വിട്.. വിടാൻ എന്റെ കൈ വേദനിക്കുന്നു...

എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ വിരണ്ടു നിൽക്കുകയാണ് അമൽ...

വസുമതി അടങ്ങി എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ അയാൾ അവളുടെ കൈയിൽ ഉള്ള പിടുത്തം പതിയെ അയച്ചു... എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു... എടീ പൂറിമോളെ നിന്റെ മകനെ നീ ഒന്നു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയേ... ഇവനെ ആണോ നീ ആണാണന്നു പറഞ്ഞത്... അവന്റെ മുല കണ്ടോ നിനക്കുള്ളതിന്റെ പകുതി വലിപ്പം ഇല്ലേ...

വസുമതിയെ കണ്ട് തൃതിയിൽ കൈലി വാരി ചുറ്റി നിൽക്കുന്ന അമലിനോട് ഈപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു..

അഴിച്ചു കളയടാ മുണ്ട്..

അയാളുടെ ഗർജനം കേട്ട് ഭയന്നുപോയ അമൽ പെട്ടന്ന് മുണ്ട് അഴിച്ചു നിലത്തിട്ടു...

മകന്റെ നഗ്നത കാണാൻ കഴിയാതെ വസുമതി തല താഴ്ത്തി തറയിൽ നൊക്കി നിന്നു...

നോക്കടി.. നിന്റെ മകന്റെ മുല.. നിന്റെ മുലയുടെ പാതി വലുപ്പം ഇല്ലേ...

നോക്ക്.. അവന്റെ കൊതം കണ്ടോ.... നിന്റെ അത്രേം തന്നെ ഇല്ലേ... പിന്നെ ആ കുണ്ടീം തള്ളിപ്പിടിച്ചുള്ള ഒരു ജാതി നടപ്പും...

അയാൾ കൈ താഴ്ത്തി വസുമതിയുടെ പെരുത്ത ചന്തിപ്പാളികളിൽ കൈഅമർത്തി

ഈപ്പച്ചൻ റൂട്ട് മാറുകയാണെന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി... അയാളുടെ പിടിയിൽ നിന്നും കുതറി മാറാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു... എന്നെ വിട്ടേര്.. ഞങ്ങൾ പോയ് ക്കോളാം...

അങ്ങനെ വിടാൻ പറ്റുവോടീ...നിന്റെ മകൻ തുടങ്ങി