Chapter Title : ഈപ്പച്ചനും രമേശന്റെ കുടുംബവും 4 [ലോഹിതൻ]

അച്ചായൻ നല്ല സ്നേഹമുള്ള ആളാ... നമുക്ക് സ്വപ്നം കാണാൻ പോലും കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങളല്ലേ ചെയ്തു തരുന്ന ത്... പിന്നെ അങ്ങേരുടെ ചില ആഗ്രഹങ്ങ ൾക്ക് നമ്മൾ ഒന്നു കണ്ണടച്ചേക്കണം... മനസിലായോ...

ങ്ങും.... ഞാൻ പോകാം... അച്ചായൻ കാരണമല്ലേ എനിക്ക് നഴ്സിങ്‌ പഠിക്കാൻ പറ്റിയത്... അയാൾ എന്നെ പിടിച്ചു തിന്നുകയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ...

ഇല്ല മോളെ... പാവമാ... ഇഷ്ട്ടത്തിനൊത്ത് നിന്നുകൊടുത്താൽ മതി...

ആ.. പിന്നെ അമൽ അറിയാതെ വേണം പോകാൻ കേട്ടോ...

അമ്മ അവനെ കൂട്ടി പോണകാണാമല്ലോ..

അത്‌ അവൻ കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്തേക്ക് പോണതാ... തോട്ടത്തിലേക്ക് വരാറില്ല...

ങ്ങും.. കൂടുതൽ ഉരുളണ്ട... ഞാൻ രാവിലെ പറഞ്ഞില്ലേ എനിക്കെല്ലാം അറിയാമെന്ന്....

എന്തു ചെയ്യാനാ മോളെ... അവൻ അങ്ങനെ ആയിപോയി... നീ ഇതൊന്നും അറിഞ്ഞതായി ഭാവിക്കണ്ടാ....

എന്റെ മോൾക്ക് പേടിയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ അല്ലേ...

എന്തു പേടിക്കാൻ... അമ്മ അങ്ങോട്ടു പോകുന്നതിലും മിടുക്കിയായി തിരികെ വരുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നതല്ലേ...

ദിവ്യ താൻ വിചാരിച്ചപോലെ എതിരൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്ന ആശ്വാസത്തിലാണ് വസുമതി കിടന്നത്...

കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വരുന്നില്ല... നാളെ അച്ചായൻ മകളെ എന്തൊക്കെ ചെയ്യും... അവൾ അയാളുടെത് കണ്ട് പേടിക്കുമോ...

അത് ഓർക്കുമ്പോൾ ടെൻഷൻ ഉണ്ട്.. അതോടൊപ്പം പൂറിൽ ഒരു തരിപ്പും...

തന്റെ പൂറിൽ പോലും അച്ചായന്റെത് തിങ്ങിയാ കയറുന്നത്...

പെണ്ണ് കിടന്ന് കരഞ്ഞു കൂവുമോ ആവോ... ഈ സമയത്താണ് മൊബൈൽ ബെൽ അടിച്ചത്...

അച്ചായൻ...!

ഹലോ... എന്താ അച്ചായാ ഈ നേരത്ത്...

അവനെന്തിയെ രമേശൻ...?

ആ തിണ്ണയിൽ കിടപ്പുണ്ട്...

എന്താ അച്ചായാ..?

നീ അവളോട് പറഞ്ഞോ...?

ഒരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു...

ആ.. അതുമതി.. ബാക്കി