Chapter Title : ഈപ്പച്ചനും രമേശന്റെ കുടുംബവും 4 [ലോഹിതൻ]

ഇത്തിരി വലുതാ... ആദ്യം ഇത്തിരി വിഷമം തോന്നും... പിന്നെ ശരിയായിക്കൊള്ളും... നീ ഞാൻ പറഞ്ഞപോലെ കുറച്ചു നിർത്തിയല്ലേ മുറിച്ചത്...

എന്തോന്ന്...?

എടീ പെണ്ണേ... അങ്ങേർക്ക് മുട്ടത്തോട് പോലെ ഇരുന്നാൽ പിടിക്കില്ല... അതാ ഇത്തിരി കുറ്റി നിർത്തിയേക്കാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞത്...

ആ.. അതൊക്കെ ഞാൻ വേണ്ടപോലെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്...

എന്നാൽ പൊയ്ക്കോ... ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞേക്കാം അച്ചായനോട്...

മകൾ തോട്ടത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടതെ വസുമതി ഈപ്പച്ചനെ വിളിച്ചു...

അച്ചായാ അവൾ വരുന്നുണ്ട്... സൂക്ഷിച്ച് വേണം... അവൾ ആദ്യമായിട്ടാണ്... ആ പിന്നെ ഇന്നലെ പറഞ്ഞ സാധനം അവളോട് ഇട്ടോണ്ട് വരണ്ടാന്ന് പറയണം.. അച്ചായൻ പൊതിഞ്ഞു കൊടുത്തു വിട്ടാൽ മതി.... പെണ്ണ് പെട്ടന്ന് സ്വർണ്ണം ഒക്കെ ഇട്ടു നടക്കുന്നത് ആരേലും കണ്ടാൽ അതും ഇതുമൊക്കെ പറയും അച്ചായാ... പിന്നെ അച്ചായാ, അമലിനെ പറഞ്ഞു വിട്ടേക്കണേ... അവനറിയണ്ട....

അവൻ പോയെടീ.... ശരി ഞാൻ വെയ്ക്കുവാ.. പിന്നെവിളിക്കാം...

കാവൽ പുരയുടെ അടുത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ദിവ്യക്ക് അതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന ധൈര്യം ചോർന്നു പോയപോലെ..

അച്ഛന്റെ പ്രായമുള്ള ആളാണ്‌ ഈപ്പച്ചൻ... അയാളെ എങ്ങിനെ അഭിമുഖീകരിക്കും..

പെട്ടന്ന് ഈപ്പച്ചൻ പുറത്തേക്ക് വന്നു...

ആഹ്.. മോളു വന്നോ... വാ.. അകത്തേക്ക് വാ..

അവൾ അല്പം മടിച്ചു നിന്നു...

വാടീ കൊച്ചേ... എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്.. നീ എന്നെ ആദ്യം കാണുകയല്ലല്ലോ...

ദിവ്യ മടിച്ചു മടിച്ചു കാവൽ പുരയുടെ അകത്ത് കയറി...

മോള് ആദ്യമായല്ലേ ഇവിടെ വരുന്നത്...

അതേ...

മോള് ആ കട്ടിലിൽ ഇരിക്ക്...

മോൾടെ അമ്മ ഇടക്ക്‌ ഇടക്ക്‌ ഇവിടെ വരാറുണ്ട്... അറിയാവോ...

ങ്ങും... അറിയാം...

അമ്മ ഇവിടെ വരുന്നതിൽ മോൾക്ക് വിരോധം ഒന്നും