Chapter Title : ഈപ്പച്ചനും രമേശന്റെ കുടുംബവും 4 [ലോഹിതൻ]

പറയുന്നത് ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ അവന്റെ പണിയിൽ വ്യാപൃത നായി...

ഈ സമയത്ത് ഈപ്പച്ചന്റെ കാവൽ പുരയിൽ വസുമതിയും ഈപ്പച്ചനും ഒരു ഷോട്ട് കഴിഞ്ഞ് കിടക്കുകയാണ്...

അച്ചായൻ വിളിച്ചപ്പോൾ എന്തോ പറയാനുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞല്ലോ...

ആ... നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അത് മറന്നുപോ യി.... അതെങ്ങനെയാ നിന്നെ കാണുമ്പോ ൾ പൊങ്ങാൻ തുടങ്ങും കുണ്ണ...

അതിനിപ്പം കുണ്ണ താന്നില്ലേ... ഇനി പറയ്..

ഞാൻ ഇന്നലെ ഞങ്ങളുടെ അമ്മച്ചി കിടന്നിരുന്ന മുറിയിൽ ഒന്നു കയറി...

അമ്മ മരിച്ചതിൽ പിന്നെ ആ മുറിയിൽ ആരും കയറാറില്ല.. അടച്ചിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു...

അവിടെ അമ്മേടെ പഴയ സാരിയൊക്കെ ഇരുന്ന പെട്ടിയിൽ നിന്നും കുറച്ചു സ്വർണം കിട്ടി... അമ്മ പണ്ട് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതാ...

എല്ലാം കൂടി പത്തൻപത് പവൻ കാണും..

അൻപതു പവനോ... കണ്ണു തള്ളിക്കൊണ്ട് വസുമതി ചോദിച്ചു...

അതിൽ കൂടുതൽ ഉണ്ടായിരുന്നതാ , മരിക്കുന്നതിനു മുൻപ് കുറച്ചൊക്കെ അമ്മ ആർക്കൊക്കയോ കൊടുത്തു...

എനിക്ക് ഇപ്പോൾ സ്വർണം എന്തിനാ... വിൽക്കാൻ മാത്രമുള്ള സാമ്പത്തിക പ്രയാസവും ഇല്ല.. അതുകൊണ്ട് ആ സ്വർണ്ണം ഞാൻ നമ്മുടെ ദിവ്യക്ക് കൊടുക്കാം എന്നാണ് കരുതുന്നത്...

അവൾക്ക് ഒരു കല്യാണം ഒക്കെ വരുമ്പോ ൾ രമേശനെകൊണ്ട് സ്വർണം വാങ്ങാനൊ ക്കെ പറ്റുമോ....

അതു കേട്ടപ്പോൾ ഈപ്പച്ചനെ കടിച്ചു തിന്നാ നുള്ള അത്ര സ്നേഹം തോന്നി വാസുമതിക്

അമ്പതു പവൻ പോയിട്ട് അഞ്ചു ഗ്രാം പോലും കണ്ടിട്ട് നാളെത്ര യായി....

ഈപ്പച്ചനെ ഈ രീതിയിലാണെങ്കിലും പരിചയപ്പെടാൻ കാരണക്കാരൻ ആയ അമലിനോട് അവൾക്ക് നന്ദി പറയാൻ തോന്നി...

അച്ചായാ അമ്പതു പവൻ എന്ന് പറയുമ്പോ ൾ കുറേ കാണുമല്ലോ...

ങ്ങും...