Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

ആകരുത് കേട്ടോ... "
മുഖം താഴ്ത്തിയിരുന്ന അന്റോയുടെ തലയിൽ, അറിയാത്ത എന്തോ പ്രേരണയാൽ എൽസമ്മ ഒരു ചുംബനം കൊടുത്തു.. എന്നിട്ട് തലയിൽ തലോടി...

അവരുടെ മണവും കൈകളും കൈകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ മുഖത്ത് തൊട്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായ കുളിരും അവരുടെ ചുംബനവും അന്റോയേ ഉണർത്തി... തല ഉയർത്തി ആന്റോ എൽസമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി...
"എന്താ... മോനെ.... "
സോഫയിൽ നിന്ന് ഒരല്പം പൊങ്ങി എൽസമ്മയുടെ കവിളിൽ ആന്റോ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു...ഒന്നൂടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കിയ ശേഷം അവരുടെ വിടർന്ന്  ചുവന്ന ചുണ്ടുകളിൽ ആന്റോ ഒരു ചുംബനം നൽകി
അവന്റെ സ്നേഹത്തിൽ കുറച്ചുനേരം  പകച്ചുനിന്നുപോയി എൽസമ്മ....അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തിരികെ പോയി കസേരയിൽ ഇരുന്നു.

"മോനേ... ഇതൊന്നും ശെരിയല്ല .... " ആന്റോ ചുംബിച്ച തന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ തൊട്ടുകൊണ്ട് ഭയവും ശാന്തതയും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ എൽസമ്മ പറഞ്ഞു.
"മമ്മി.... മമ്മി.. നമുക്ക് ഒന്ന് തുറന്ന് സംസാരിച്ചാലോ.. " കണ്ണുകൾ തുടച്ച ശേഷം,  എൽസമ്മയെ നോക്കി ആന്റോ പറഞ്ഞു.
ശെരി എന്ന് എൽസമ്മ തലയാട്ടി.
"പക്ഷേ മമ്മി എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെടരുത്... മമ്മിക്ക് എന്നോട് എന്തുവേണേലും സമാധാനത്തിൽ പറയാം... "
"ഇല്ല... " എന്ന് എൽസമ്മ പറഞ്ഞു.
"മമ്മി....എനിക്ക് മമ്മിയെ ഒത്തിരി ഒത്തിരി ഇഷ്ടമാ.... അതുകൊണ്ടാ എന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ളത് ഇങ്ങനെ തുറന്ന് പറയുന്നേ....... "
എൽസമ്മ ശ്വാസം അടകിപിടിച്ചിരുന്നു..
"എനിക്ക്..... എനിക്ക്... മമ്മിയുമായി സെക്സ് ചെയ്‌താൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ട്..... "

എൽസമ്മയുടെ വായ് വറ്റിവരണ്ടു... പക്ഷേ അവരെ തന്നെ അത്ഭുതപെടുത്തി ദേഷ്യമോ സങ്കടമോ ഒന്നും തോന്നിയില്ല, ശരീരത്തിൽ ഒരു മരവിപ്പുണ്ടായിരുന്നു, ഇതെപ്പോഴോ പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ. എന്തോ പറയാൻ വന്നെങ്കിലും ആന്റോ വീണ്ടും തുടർന്നു
"..മമ്മി എന്തേലും പറയണം എന്നും ഞാൻ പറയുന്നില്ല....എനിക്കറിയാം.... ഉൾകൊള്ളാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്... പക്ഷേ എന്റെ മനസ്സിൽ ഉള്ളത് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് സമാധാനം വരില്ല.. "
"...മോനെ.... ഉൾകൊള്ളാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് വെച്ചാൽ....... മോൻ തന്നെ ഒന്നാലോചിച്ചേ.... എന്തുവാ ഈ പറഞ്ഞതെന്ന്... "
"അറിയാം.. മമ്മി.... പക്ഷെ ഞാൻ ഇത് ഒത്തിരി ഒത്തിരി ആലോചിച്ചു.... മമ്മി എന്നെ സ്വന്തം മോനെ പോലെ ആണ് കാണുന്നതന്നും എബിച്ചാച്ചന്റെ മമ്മി