Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

ധൈര്യം കൊടുത്തു.
"അയ്യോ.. അതൊന്നും സാരമില്ല... അതൊക്കെ അങ്ങനെ ഓരോന്ന് കാണുമ്പോൾ തോന്നും.. മോൻ ചെറുപ്പം ആയതുകൊണ്ടാ.."
"ആന്റിക്കും അങ്ങനെ തോന്നിയോ ... " ആന്റോ ഒരുപടികൂടികടന്ന് ചോദിച്ചു.
"എന്നതാ.... "
"സ്വസ്ഥത്തകേട്....  "
എൽസമ്മ ഒരു നിമിഷം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
"കണ്ടപ്പോൾ വല്ലാതെ തോന്നി.......പക്ഷേ അപ്പോഴേ ഞാൻ അത് മറന്നു... " എൽസമ്മ ചിരിച്ചു.
പിരിമുറുക്കം അല്പം അയഞ്ഞു... തുറന്നുള്ള സംസാരം ഇരുവരെയും അല്പം ശാന്താരാക്കി.
"ഇതാണോ... വല്യ കാര്യം.. " എൽസമ്മ ഒരു ചെറിയ കളിയാക്കൽ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അല്പ നേരത്തിനു ശേഷം ആന്റോ തുടർന്നു.
"മമ്മി... മമ്മി... ഇതൊക്കെ ചീത്തയാണോ.. ചെയ്യുന്നത്... "
"എന്ത്....??? "
"സെക്സ്.. ചെയ്യുന്നത്... "
"ചീത്തയാന്ന് ആര് പറഞ്ഞു...അയ്യോ...ചീത്തയൊന്നുമല്ല.. "
"അല്ല.. മമ്മി അന്ന് അത്‌ നാണക്കേടെന്ന് പറഞ്ഞു... അതാ ചോദിച്ചേ.... "
"അല്ല........ മോനെ.. അത്‌ അവര് എവിടേലും സ്വകാര്യമായിട്ട് ചെയ്യുന്നത് കുഴപ്പമില്ല.... ഇങ്ങനെ തുറന്ന സ്ഥലത്തായതുകൊണ്ടല്ലേ... നമ്മൾ കണ്ടേ.."
"അത് ശെരിയാ.... " ആന്റോ ചിരിച്ചു.
"അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞേ...... "
"മമ്മി... മമ്മിക്ക് ഇതിനോട് താല്പര്യം ഒക്കെ ഉണ്ടോ..."
അന്റോയുടെ ആ ചോദ്യം എൽസമ്മയെ ആകെ  വല്ലാതെയാക്കി...എൽസമ്മക്ക് നല്ല ദേഷ്യവും വന്നു.
"എന്നതാ... ആന്റോ.. നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനത്തെ ചോദ്യം ഒക്കെ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നെ.... " സ്വരം അല്പം കടുപ്പിച്ച് എൽസമ്മ ചോദിച്ചു.
ആ പ്രതികരണത്തിൽ ആന്റോ ഒന്ന് പകച്ചു. അവരുടെ മുമ്പിൽ തന്റെ അന്തസ്സ് അടിയറ വെച്ച പോലെ അന്റോയ്ക്ക് തോന്നി.
"സോറി മമ്മി.... " എന്ന് പറഞ്ഞ് ആന്റോ അവിടെനിന്ന്