Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

എൽസമ്മ അറിഞ്ഞു. തന്നിൽ നിറഞ്ഞ് നിന്നിരുന്ന പാപമേഘങ്ങൾ പെയ്തൊഴിഞ്ഞു പോയതായി എൽസമ്മ അറിഞ്ഞു. എൽസമ്മയെ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് ആന്റോ കൊണ്ടുപോയി.
"മമ്മിയുടെ തല.... സോറി... ആന്റിയുടെ തലവേദന മാറിയോ.... " ബൈക്ക് ഓടിച്ചപ്പോൾ ആന്റോ ചോദിച്ചു.
"ആ കുറവുണ്ട്.... "
"ബിനി ചേച്ചി എന്നാ വരുന്നേ.... "
"29ഇന് വരും... രാവിലത്തെ ഫ്ലൈറ്റിന്.. എറണാകുളത്താ.. "
"എബി ചാച്ചൻ വിളിച്ചാരുന്നോ... "
"അവൻ ഇന്നലെ വിളിച്ചു... ഞാൻ കണ്ടില്ല... ഇന്ന് വിളിക്കുമായിരിക്കും.. "
"എന്നെ വിളിച്ചാരുന്നു... "
"മ്മ്... " എൽസമ്മ മൂളി.
റോഡിൽ വിജനമായ ഒരു സ്ഥലം എത്തി... ആന്റോ ബൈക്ക് റോഡ്സൈഡിലേക്ക് നിർത്തി.
"ആന്റി... ഒന്നിറങ്ങിയേ... " ആന്റോ പറഞ്ഞു.
"എന്തിനാ മോനെ.... "
"പറയാം... "
എൽസമ്മ ബൈക്കിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. അവർ അന്റോയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
"മമ്മിക്ക് കഴിഞ്ഞതിനെപ്പറ്റി ഓർത്ത് വിഷമം ആണെന്ന് അറിയാം... സോറി... "
എൽസമ്മ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവർ റോഡിൽ ആരേലും വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കി.
"മമ്മി എന്നോട് എന്തേലും പറയുമോ... "
"ഞാൻ എന്ത് പറയാനാ... "
"മമ്മി.. മമ്മിക്ക് നമ്മൾ ചെയ്തത് ഇഷ്ടപെട്ടില്ലേ... കള്ളം പറയരുത്.. "
"ആന്റോ.. വാ പോകാം... ആരേലും വരും.. "
ആന്റോ ബൈക്കിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. എന്നിട്ട് കുനിഞ്ഞിരുന്ന് ബ്രേക്ക് കേബിളിൽ പണിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
"ബൈക്കിന് എന്തോ പ്രശനം ഉള്ളതുപോലെ ഞാൻ ഇരിക്കാം... നമുക്ക് ഇവിടെ നിന്ന് സംസാരിക്കാം.. മമ്മി പറയു.. മമ്മിക്ക് ഞാൻ വീട്ടിലോട്ട് വരുന്നത് ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ.. ഇപ്പോൾ പറയണം... "
"ഞാൻ എന്ത് പറയാനാ ആന്റോ... "
"മമ്മിയെ ഞാൻ ആദ്യം ഫോൺ വിളിച്ചപ്പോൾ എടുത്തില്ല... പള്ളിയിലോട്ട് പോയപ്പോൾ സംസാരിച്ചില്ല... so i need to know... മമ്മിക്ക് എന്നോട് വെറുപ്പാണോ... "
"എനിക്കൊരു വെറുപ്പും ഇല്ല... "
"പിന്നെ.... "
എൽസമ്മ ആകെ അസ്വസ്ഥ ആയി. ദൂരെ എവിടെ നിന്നോ വണ്ടി വരുന്നതിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു.
"ആന്റോ.. മതി.. എണീക്ക്... നമുക്ക് പോകാം.. "
ആന്റോ എണീറ്റ് ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു. അവർ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

അവർ