Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....1 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ]

നിന്നുകൊണ്ട് അവൻ കൈവീശി. പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിൽ ചെറുതായിക്കൊണ്ടിരുന്ന തന്റെ മാതാപിതാക്കളെ നോക്കി അവൻ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. ട്രെയിൻ വേഗത കൂട്ടി. പച്ചപ്പും കായലുകളും പിന്നിലേക്ക് ഓടി മറഞ്ഞു.
യാത്ര നീണ്ടു. മധുരയും ഈറോഡും പിന്നിട്ടപ്പോഴേക്കും ട്രെയിനിലെ തിരക്ക് വർദ്ധിച്ചു. തന്റെ സീറ്റിന് നേരെയുള്ള യാത്രക്കാരനായ ഒരു പ്രായമായ മനുഷ്യൻ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
"എങ്ങോട്ടാണ് യാത്ര?" ആ മനുഷ്യൻ ചോദിച്ചു.
"ചെന്നൈയിലേക്ക്," ജിതിൻ മറുപടി നൽകി.
"ജോലി അന്വേഷിച്ചാണോ?"
"അതെ, ഒരു കമ്പനിയിൽ എൻജിനീയറായി ജോയിൻ ചെയ്യാൻ പോകുകയാണ്."
"നന്നായി. ചെന്നൈ വലിയൊരു നഗരമാണ്. തുടക്കത്തിൽ കുറച്ച് പ്രയാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകും, പക്ഷേ ഒന്ന് പൊരുത്തപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞാൽ അവിടെ ജീവിതം സുഖമായിരിക്കും."
"അവിടെയുള്ള ചൂടിനെക്കുറിച്ച് ഒരുപാട് കേട്ടിട്ടുണ്ട്," ജിതിൻ പറഞ്ഞു.
"അതൊരു പ്രത്യേക അനുഭവം തന്നെയാണ്. പക്ഷേ അവിടുത്തെ മനുഷ്യരും ആ നഗരത്തിന്റെ വേഗതയും നിന്നെ അതിശയിപ്പിക്കും."
ജിതിൻ കണ്ണുകളടച്ചു. ഉറക്കവും ഉണർവും ഇടകലർന്ന മണിക്കൂറുകൾ കടന്നുപോയി. പതിമൂന്നര മണിക്കൂറിന് ശേഷം "ചെന്നൈ സെൻട്രൽ" എന്ന അനൗൺസ്‌മെന്റ് കേട്ടപ്പോഴാണ് അവൻ പൂർണ്ണമായും ഉണർന്നത്. ട്രെയിൻ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിൽ നിന്നു.
അവൻ ബാഗുമെടുത്ത് പുറത്തിറങ്ങി. ചെന്നൈയുടെ വായുവിൽ ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു—ഉപ്പുകാറ്റും തിരക്കിന്റെ ഗന്ധവും. വലിയ കെട്ടിടങ്ങളും മനുഷ്യക്കൂട്ടവും അവനെ ഒന്ന് ഭയപ്പെടുത്തി.
"ഇനിയെന്ത്?" അവൻ തന്നോട് തന്നെ ചോദിച്ചു.
സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു ടാക്സി ഡ്രൈവർ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
"സാറെ, എങ്ങോട്ടാണ് പോകേണ്ടത്?"
"ഗീത എൻജിനീയറിങ് ഫേം എന്ന ഓഫീസിലേക്ക് പോകണം."
"അറിയാം സാറെ, വണ്ടിയിൽ കയറൂ. ഞാൻ എത്തിക്കാം."
ടാക്സി നഗരത്തിന്റെ തിരക്കിലൂടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.