Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....1 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ]

ഒരു കമ്പനിയിൽ എൻജിനീയറായി ജോയിൻ ചെയ്യാൻ പോകുകയാണ്."
"നന്നായി. ചെന്നൈ വലിയൊരു നഗരമാണ്. തുടക്കത്തിൽ കുറച്ച് പ്രയാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകും, പക്ഷേ ഒന്ന് പൊരുത്തപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞാൽ അവിടെ ജീവിതം സുഖമായിരിക്കും."
"അവിടെയുള്ള ചൂടിനെക്കുറിച്ച് ഒരുപാട് കേട്ടിട്ടുണ്ട്," ജിതിൻ പറഞ്ഞു.
"അതൊരു പ്രത്യേക അനുഭവം തന്നെയാണ്. പക്ഷേ അവിടുത്തെ മനുഷ്യരും ആ നഗരത്തിന്റെ വേഗതയും നിന്നെ അതിശയിപ്പിക്കും."
ജിതിൻ കണ്ണുകളടച്ചു. ഉറക്കവും ഉണർവും ഇടകലർന്ന മണിക്കൂറുകൾ കടന്നുപോയി. പതിമൂന്നര മണിക്കൂറിന് ശേഷം "ചെന്നൈ സെൻട്രൽ" എന്ന അനൗൺസ്‌മെന്റ് കേട്ടപ്പോഴാണ് അവൻ പൂർണ്ണമായും ഉണർന്നത്. ട്രെയിൻ പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിൽ നിന്നു.
അവൻ ബാഗുമെടുത്ത് പുറത്തിറങ്ങി. ചെന്നൈയുടെ വായുവിൽ ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ടായിരുന്നു—ഉപ്പുകാറ്റും തിരക്കിന്റെ ഗന്ധവും. വലിയ കെട്ടിടങ്ങളും മനുഷ്യക്കൂട്ടവും അവനെ ഒന്ന് ഭയപ്പെടുത്തി.
"ഇനിയെന്ത്?" അവൻ തന്നോട് തന്നെ ചോദിച്ചു.
സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു ടാക്സി ഡ്രൈവർ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
"സാറെ, എങ്ങോട്ടാണ് പോകേണ്ടത്?"
"ഗീത എൻജിനീയറിങ് ഫേം എന്ന ഓഫീസിലേക്ക് പോകണം."
"അറിയാം സാറെ, വണ്ടിയിൽ കയറൂ. ഞാൻ എത്തിക്കാം."
ടാക്സി നഗരത്തിന്റെ തിരക്കിലൂടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. റോഡരികിലെ വലിയ ബോർഡുകളും ആധുനികമായ കെട്ടിടങ്ങളും അവൻ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. ഒടുവിൽ അവൻ ഓഫീസിന് മുന്നിലെത്തി.
അവൻ അകത്തേക്ക് കയറി. റിസപ്ഷനിസ്റ്റായ പെൺകുട്ടി അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
"പേര്?"
"ജിതിൻ. ഞാൻ പുതിയതായി ജോയിൻ ചെയ്യാൻ വന്ന എൻജിനീയറാണ്."
"ശരി, നിങ്ങൾ മൂന്നാം നിലയിലേക്ക് പോകുക. മീനാക്ഷി മാഡം നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്."
മീനാക്ഷി. ആ പേര് കേട്ടപ്പോൾ ജിതിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ആകാംക്ഷ ഉണ്ടായി. അവൻ ലിഫ്റ്റിൽ കയറി മൂന്നാം നിലയിലെത്തി. വലിയൊരു ഗ്ലാസ് വാതിലിന് മുന്നിൽ അവൻ നിന്നു. അകത്ത് ഒരു സ്ത്രീ തന്റെ ഫയലുകളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ പതുക്കെ വാതിൽ തട്ടി അകത്തു കയറി.
"Excuse me, മാഡം?"
അവൾ തലയുയർത്തി നോക്കി. ജിതിൻ ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചുപോയി. മുപ്പതുകളിലായിരിക്കുമെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന, അതിസുന്ദരിയായ ഒരു സ്ത്രീ. കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള ഒരു സിൽക്ക് സാരി, മുടി മുറുക്കി കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം തീക്ഷ്ണതയുണ്ടായിരുന്നു. ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ചെറിയ