Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....1 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ]

മായാതെ നിന്നു. അവൻ തന്റെ സീറ്റിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായിരുന്നു—ഈ നഗരവും ഈ സ്ത്രീയും അവന്റെ ജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിക്കാൻ പോകുന്നു.
വൈകുന്നേരം അഞ്ച് മണിയായി. ഓഫീസിലെ ജോലികൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മീനാക്ഷി അവനെ വിളിച്ചു.
"ജിതിൻ, റെഡിയാണോ?"
"അതെ, ഞാൻ തയ്യാറാണ്."
അവർ അവളുടെ കാറിൽ കയറി. കാറിനുള്ളിൽ എസി ഓണായിരുന്നു. പുറത്തെ ചൂടിന് വിപരീതമായി ഉള്ളിൽ തണുപ്പായിരുന്നു. മീനാക്ഷി ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലായിരുന്നു. അവളുടെ കൈകൾ സ്റ്റിയറിംഗിൽ അമർന്നിരുന്നു. ജിതിൻ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവളുടെ കൈകളിലെ നേർത്ത ഞരമ്പുകളും നഖങ്ങളിലെ ചുവന്ന പോളിഷും അവനെ ആകർഷിച്ചു.
"എന്താണ് നോക്കുന്നത്?" അവൾ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.
ജിതിൻ ഒന്ന് പതറി. "ഒന്നുമില്ല... വെറുതെ."
"നിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം ആകാംക്ഷയുണ്ട് ജിതിൻ. നിനക്ക് എന്നെ പേടിയാണോ അതോ ഇഷ്ടമാണോ?" അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ജിതിൻ ഒന്ന് വിറച്ചു. "എനിക്ക്... എനിക്ക് അറിയില്ല."
"സത്യം പറയൂ," അവൾ കാർ റോഡരികിൽ നിർത്തി അവനെ നോക്കി.
അവളുടെ നോട്ടം ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ തീക്ഷ്ണമായിരുന്നു. കാറിനുള്ളിലെ നിശബ്ദതയിൽ അവരുടെ ശ്വാസഗതികൾ വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു.
"എനിക്ക്... നിങ്ങളെ ഇഷ്ടമായി," അവൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് പറഞ്ഞു.
മീനാക്ഷി ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. "ഇത്ര വേഗത്തിലോ? നീ വലിയ ധൈര്യശാലിയാണല്ലോ."
അവൾ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് അല്പം കൂടി അടുത്ത് വന്നു. ജിതിൻ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾക്ക് തൊട്ടടുത്ത് എത്തി.
"ഈ നഗരത്തിൽ അതിജീവിക്കാൻ ഇങ്ങനെയുള്ള ധൈര്യം വേണം," അവൾ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.
അവൾ അവന്റെ കവിളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടി. ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒരുതരം ലഹരിയുണ്ടായിരുന്നു. ജിതിൻ അറിയാതെ അവളുടെ കൈയ്യിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
"നമുക്ക് ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോകാം. അവിടെ ചെന്നിട്ട് കൂടുതൽ സംസാരിക്കാം," അവൾ കാർ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് എടുത്തു.
അവർ ഫ്ലാറ്റിലെത്തി. അത് വളരെ മനോഹരമായ ഒരു സ്ഥലമായിരുന്നു. ജനലിലൂടെ നോക്കിയാൽ ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ രാത്രി കാഴ്ചകൾ കാണാമായിരുന്നു.
"ഇതാണ് നിന്റെ പുതിയ ഇടം. നിനക്ക് ഇഷ്ടമായോ?" അവൾ ചോദിച്ചു.
"അതെ, വളരെ ഇഷ്ടമായി."
അവർ അകത്തേക്ക് കയറി. മീനാക്ഷി തന്റെ ബാഗ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു.