Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....1 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ]

തന്റെ നോട്ടം അങ്ങോട്ട് മാറ്റി, ഉടനെ തന്നെ അവൻ തിരികെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
"എനിക്ക് താല്പര്യമുള്ളത് കാര്യങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ഗ്രഹിക്കുന്നവരിലാണ്. എനിക്ക് നിങ്ങളെ ട്രെയിൻ ചെയ്യാൻ സമയമില്ല. എല്ലാം പെട്ടെന്ന് പഠിക്കണം," അവൾ പറഞ്ഞു.
"ഞാൻ പരമാവധി ശ്രമിക്കാം മാഡം."
മീനാക്ഷി എഴുന്നേറ്റ് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവൾ അവന്റെ തൊട്ടടുത്ത് നിന്നപ്പോൾ ഒരു മനോഹരമായ ചന്ദനത്തിരിയുടെ ഗന്ധം അവന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിൽ തട്ടി.
"പേര് വിളിച്ചാൽ മതി ജിതിൻ. ഓഫീസിന് പുറത്ത് എനിക്ക് മാഡം എന്ന് വിളിക്കണ്ട. ഇവിടെയും നമുക്ക് സൗഹൃദപരമായി മുന്നോട്ട് പോകാം," അവൾ അവന്റെ തോളിൽ പതുക്കെ തട്ടി.
ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു വൈദ്യുത പ്രവാഹം പോലെ എന്തോ ഒന്ന് ജിതിന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി. അവൻ ഒന്ന് വിറച്ചു.
"ശരി... മീനാക്ഷി," അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരുതരം കുസൃതിയുണ്ടായിരുന്നു.
"നന്നായി. നിനക്ക് ഇവിടെ താമസിക്കാൻ എവിടെയാണ് സൗകര്യം?"
"ഞാൻ ഒരു ഹോസ്റ്റൽ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്."
"ഹോസ്റ്റലുകൾ വലിയ ബോറാണ്. എന്റെ അപ്പാർട്ട്‌മെന്റിന് അടുത്തൊരു ഫ്ലാറ്റ് ഒഴിവുണ്ട്. വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ സഹായിക്കാം," അവൾ പറഞ്ഞു.
ജിതിൻ ഒന്ന് ആലോചിച്ചു. "അത് ശരിക്കും സഹായിക്കും."
"എങ്കിൽ ഇന്ന് വൈകുന്നേരം നമുക്ക് അത് കാണാൻ പോകാം. അതുവരെ നീ നിന്റെ ഡെസ്കിലേക്ക് പോകൂ. നിന്റെ സഹപ്രവർത്തകർ നിന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തും," അവൾ അവനെ വാതിലിന് അടുത്തേക്ക് നയിച്ചു.
പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോഴും ജിതിന്റെ മനസ്സിൽ മീനാക്ഷിയുടെ ആ കണ്ണുകളും ഗന്ധവും മായാതെ നിന്നു. അവൻ തന്റെ സീറ്റിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായിരുന്നു—ഈ നഗരവും