Chapter Title : എനിക്ക് പകരം അമ്മ [AjiTh]

തോന്നി. എവിടെയോ വായിച്ചതോ കൂട്ടുകാർ പറഞ്ഞുകൊടുത്ത വിദ്യയോ ആയിരിക്കും.

അത് എന്തു വന്നാലും സാധ്യമല്ല എന്നു ഞാൻ കട്ടായം പിടിച്ചു. ഒന്നാമതേ, എനിക്ക് അരഭാഗത്ത് മൊത്തം വേദന മാറിയിട്ടില്ല. പിന്നെ അതൊരു വ്രത്തിയില്ലാത്ത എരിയ ആണ്. ഇതൊന്നുമല്ലെങ്കിൽ പോലും അത് വേദന ഉണ്ടാക്കുന്ന സംഭോഗ രീതിയാണ്. എത്ര സൂക്ഷിച്ചാലും ഉള്ളിൽ മുറിഞ്ഞ് രക്തം പൊടിക്കും.

പല രീതിയിലും ഞാൻ അനു നയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും മനു പിടിച്ച പിടിയാലേ നിൽക്കുകയാണ്. എന്തു ചെയ്യും എന്ന് എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും എനിക്ക് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല. ക്ഷമ കെട്ട് മനു ദേഷ്യപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ബലമായി എന്നെ പിടിക്കുമെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ ഞാൻ വേഗം മുറി വിട്ട് പുറത്തിറങ്ങി.

അപ്പോഴാണു കണ്ടത്; മമ്മി ഇതെല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് വെളിയിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു. അലക്കിയ തുണി മടക്കി എന്നെ ഏൽപ്പിക്കാൻ വന്ന വരവാണ്. എനിക്കാണെങ്കിൽ നാണക്കേടും ദേഷ്യവും കൊണ്ട് എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയില്ലാതായി. പകച്ചു നിന്ന എന്നെ അടുത്തു വിളിച്ച് മമ്മി കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി സോഫയിലിരുത്തി. കുറേ നേരം എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ച ശേഷം, അല്പനേരം കൂടി കാത്തിരുന്നാൽ മനു ഉറങ്ങില്ലേ എന്ന് മമ്മി എന്നോടു ചോദിച്ചു. മയങ്ങിയേക്കും, എന്നാൽ ഞാൻ ചെന്ന് കട്ടിലിൽ കയറുന്നതോടെ ഉണരും എന്നു ഞാൻ മമ്മിയോട് മറുപടി പറഞ്ഞു.

എന്തോ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചതു പോലെ, മമ്മി എന്നോട് സോഫയിൽ തന്നെ ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു. മമ്മി എന്തു ചെയ്യാൻ പോകുന്നു എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു. മമ്മി പറഞ്ഞു ; ഇന്നു രാത്രി ഞാൻ നിന്നെ സഹായിക്കാം.

മമ്മി മുറിക്കകത്തു കയറി കതക് അകത്തു നിന്നു ചാരി. പിന്നെ നടന്നത് എന്താണെന്ന് എനിക്കൂഹിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. ഞാൻ സോഫായിൽ മമ്മിയെ പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇരുന്നു. അല്പ നേരം കഴിഞ്ഞു, മമ്മിയെ കാണാഞ്ഞ്, ഇരുന്ന ഇരുപ്പിൽ ഞാൻ മയങ്ങിപ്പോയി.

ഏതാണ്ട് അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് മമ്മി വന്ന് തട്ടി ഉണർത്തിയപ്പോഴാണ് ഞാൻ മയക്കത്തിൽ നിന്ന് എണീറ്റത്. മമ്മിയുടെ മുഖത്ത് നല്ല ദേഷ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. മോൾ പോയി ഒച്ച ഉണ്ടാക്കാതെ മനുവിന്റെ അടുത്ത് കിടന്നോളൂ എന്ന് മമ്മി എന്നോട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. മനു ഉണർന്നാൽ എന്തു