Chapter Title : എനിക്കും ചേച്ചിക്കും ഞങ്ങൾ മാത്രം 11 [Gulmohar]

മാറി. അവളുടെ കണ്ണൂനീർ തുടച്ച് അവന്റെ കയ്യിൽ ആ കിറ്റ് വെച്ച് കൊടുത്തു. അതിൽ കണ്ട രണ്ട് വരകളിൽ നോക്കി അവൻ മിഴിച്ച് അവളെ നോക്കി.

അവൾ പുഞ്ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അവന്റെ കൈകൾ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

"എന്റെ ചെക്കൻ ഒരച്ചനാകാൻ പോകുന്നു. നമ്മുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ വിത്ത് എന്റെ ഉള്ളിൽ മുളപൊട്ടി കഴിഞ്ഞു."

ശരത്ത് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ കിറ്റ് ഒന്നുകൂടി നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് അറിയാതെ ഈറൻ അണിഞ്ഞു.

അവൻ പെട്ടെന്ന് സുമയെ വാരി പുണർന്നു. മുഖത്തെല്ലാം ഉമ്മകൾ നൽകി. അവൻ പൊക്കി എടുത്ത് നടന്നു. അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിൽ കൈയിട്ട് അവനോട് പറ്റിചേർന്നു കിടന്നു. അവൻ അവളെ കൊണ്ട് സോഫയിൽ ഇരുന്നു. അവൾ അവന്റെ മടിയിൽ അവന്റെ നെഞ്ചിലെ ചുടേറ്റ് അങ്ങനെ ഇരുന്നു. സന്തോഷം എങ്ങനെ പ്രകടിപ്പിക്കണം എന്ന് അവർ അങ്ങനെ ഇരുന്നു.

ആ നിമിഷം ആ വീടിനുള്ളിൽ സമയം നിശ്ചലമായതുപോലെ അവർക്ക് തോന്നി. പുറത്തെ ലോകത്തെ ബഹളങ്ങളോ, സുഭാഷിന്റെ സാന്നിധ്യമോ, വരാനിരിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങളോ ഒന്നും ആ സോഫയിലെ ആലിംഗനത്തിന്റെ ചൂടിനെ തണുപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല. ശരത്ത് അവളെ കൂടുതൽ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവന്റെ നെഞ്ചിന്റെ ഇടിപ്പ് സുമയുടെ കാതുകളിൽ ഒരു താളം പോലെ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

സുമ അവന്റെ തോളിൽ മുഖം ചായ്ച്ചു കിടന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് വീണ്ടും സന്തോഷത്തിന്റെ തുള്ളികൾ പൊഴിഞ്ഞു. ശരത്ത് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി തലോടിക്കൊണ്ട് അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ ചുംബിച്ചു.

"ചേച്ചി ഡോക്ടറെ കാണേണ്ടേ"

"ഉം.. അതിന് മുന്നേ സുഭാഷേട്ടനെ അറിയിക്കണം"

അത് കേട്ടപ്പോൾ അവന്റെ മുഖം വാടി.

"മോനു... ഇത് നമുക്ക് നമ്മുടെ കുഞ്ഞണെങ്കിലും മറ്റുള്ളവർക്ക് ഇത് സുഭാഷേട്ടന്റെ കുഞ്ഞാ. അത് അങ്ങനെ ആയിരിക്കുന്നതാണ് നമ്മുടെ രണ്ട് പേരുടെയും ജീവിതത്തിന് നല്ലത്"

"നമുക്ക് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോയല്ലോ ചേച്ചി, ദൂരെ എവിടെയെങ്കിലും പോയി നമ്മൾ മാത്രമായി ജീവിക്കാം"

"അതിനാണെങ്കിൽ ഇതിന് മുന്നേ ആവാമായിരുന്നല്ലോ, നമ്മളുടെ ചുറ്റുമുള്ളവരെ കുറിച്ചും ചിന്തിക്കണം നമ്മളുടെ പ്രവൃത്തി മറ്റാരുടെയും ജീവിതത്തെ ബാധിക്കാരുത്"

"പക്ഷേ ഇങ്ങനെ എത്ര കാലം"

"നീ ഒരു പെണ്ണ് കെട്ടുന്നത് വരെ"

"എനിക്ക് വെറെ