Chapter Title : എനിക്കും ചേച്ചിക്കും ഞങ്ങൾ മാത്രം 7 [Gulmohar]

എടുക്കുന്ന കാര്യം മറന്നു. അയാൾ പതുക്കെ മൊബൈൽ എടുക്കുന്നത് ഞാൻ ദൂരെ നിന്ന് കണ്ടു. അയാൾ വിനുവിനെ കൈയോടെ പൊക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞു.

ദൂരെ നിന്ന് ഇത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് ചെറിയൊരു പേടി തോന്നി. ഷീബയെ നാട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ നാണംകെടുത്തണോ? പക്ഷേ അവൾ എന്നെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തപ്പോൾ എന്റെ ദേഷ്യം വീണ്ടും കൂടി. അവൾ എന്നെ വെറുമൊരു കളിപ്പാവയാക്കാൻ നോക്കുകയല്ലേ, അതിനുള്ള ശിക്ഷ അവൾ അനുഭവിക്കട്ടെ.

​പെട്ടെന്ന് ഹരിയേട്ടൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചു കൂവി: "എടാ വിനുവേ... നീ ഇതിനുള്ളിലാണോടാ നാറി...?"

​വീടിനുള്ളിൽ പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദത പടർന്നു. പിന്നെ കേട്ടത് വസ്ത്രങ്ങൾ വലിച്ചുവാരി ഉടുക്കുന്നതിന്റെയും ബഹളത്തിന്റെയും ശബ്ദമാണ്.

ഹരിയേട്ടന്റെ അലർച്ച കേട്ടതും ഞാൻ ഒന്നും അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ റോഡിൽ നിന്ന് വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു. എന്റെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ചെന്നപ്പോൾ ഹരിയേട്ടൻ ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറച്ച് ആ ജനാലയുടെ ചില്ലിൽ ആഞ്ഞടിക്കുകയാണ്.

​"ഹരിയേട്ടാ... എന്താ... എന്താ പറ്റിയത്?" ഞാൻ വല്ലാതെ കിതച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

​"എടാ ശരത്തേ, നിന്റെ ഈ ചേച്ചി... ഈ ഷീബ... ഇവളിത് ആരെയാ അകത്ത് കയറ്റിയിരിക്കുന്നത് എന്ന് നോക്ക്! വിനുവാടാ അകത്ത്. ഈ വീട്ടിൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ നടക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല!" ഹരിയേട്ടൻ നാട്ടുകാരെ വിളിച്ചു കൂട്ടാനായി ഫോൺ എടുത്തു.

അപ്പോഴേക്കും പരിസരവാസികളായ ഒന്നോ രണ്ടോ പേർ ബഹളം കേട്ട് ഗേറ്റിനടുത്തേക്ക് വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ഹരിയേട്ടൻ വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന് വീടിന്റെ മുൻവാതിൽ തുറന്നു. ഷീബ പുറത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ആകെ അലങ്കോലപ്പെട്ടിരുന്നു, മുടി അഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ഭയവും ഒപ്പം വിളർച്ചയും.

ഷീബയുടെ പിന്നാലെ വിനുവും പുറത്തിറങ്ങി. അവന്റെ മുഖത്ത് പിടിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ജാള്യത ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ഹരിയേട്ടനെ നോക്കി എന്തോ പറയാൻ ആഞ്ഞെങ്കിലും ഹരിയേട്ടൻ അവനെ തടഞ്ഞു. "നീ ഒന്നും മിണ്ടണ്ടടാ നാറി, നീ ഇത്രയ്ക്ക് അധപതിച്ചോ?"

ഷീബ പെട്ടെന്ന് കരയാൻ തുടങ്ങി. "ഹരിയേട്ടാ... ദയവുചെയ്ത് ഇത് ആരോടും പറയരുത്. ഞങ്ങൾ... ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു..."

എല്ലാം കണ്ടുനിന്ന ഞാൻ മെല്ലെ ഷീബയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവൾ എന്നെ