Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

അവളുടെ മുഖം കാണുമ്പോൾ എന്നെ തിന്നുന്ന പോലെ തോന്നുന്നു. ഏട്ടത്തിയും അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്.

അന്നു വൈകുന്നേരം വരെ പിന്നെ ഞാനവളുടെ ഭാഗത്തേയ്ക്കേ പോയില്ല. ലാപ്ടോപ്പും ഓൺ ചെയ്ത് ഓഫീസിലെ പെന്റിങ് വർക്ക്‌സ് മുഴുവൻ കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ കിണറ്റിൻ കരയിൽ വീണ്ടുമവളുടെ ശബ്ദം കേട്ടു.

‘ദൈവമേ, വന്നു വന്ന് പെണ്ണിന്റെ ശബ്ദങ്കേട്ടാലേ കമ്പിയാകുവാണല്ലോ’ ഞാൻ കമ്പിയായ കുണ്ണ ഷഡ്ഡിയ്ക്കുള്ളിൽ ഒതുക്കി നേരെ ജനലിനടുത്തു ചെന്നു. കർട്ടൻ വലിച്ചിട്ടു നോക്കുമ്പോൾ അമ്മുവും ഏട്ടത്തിയും കിണറ്റിൻ കരയിലുണ്ട്. ഏട്ടത്തി വെള്ളം കോരുന്നു. അമ്മു ബക്കറ്റിലേയ്ക്ക് മുഷിഞ്ഞ തുണികൾ എടുത്തിടുന്നു, രണ്ടും കൂടി കാര്യമായിട്ട് തന്നെ വർത്താനം പറയുന്നുണ്ട്.

‘ഈശ്വരാ. രണ്ടും പറ്റിയ ടീംസാ. ഇന്നൊന്ന് കിണറ്റിപ്പോയതു തന്നെ. അമ്മയാണെങ്കിൽ വല്യമ്മയുടെ വീട്ടിലും പോയി. ഏതു നേരത്താണോ എന്തോ വീട്ടീ നിക്കാന്തോന്നിയേ. പ്രീതി വിളിച്ചപ്പോൾ പോയാമതിയാരുന്നു.’ ഞാൻ മനസ്സിൽ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് മുറ്റത്തേയ്ക്കിറങ്ങി.

“അമ്മൂ. നീയൊന്നുമ്പറേണ്ട. ഏത്രേക്ക നിന്റെ ചേട്ടനെന്നു പറഞ്ഞാലും അവനൊരാണാ. നീ ദയവു ചെയ്തീക്കോലത്തിലൊന്നും അവന്റടുക്കെപ്പോവല്ലേ പ്ലീസ്!” ഏട്ടത്തി അമ്മുവിനെ ഉപദേശിക്കുകയാണ്.

അപ്പോളൊരു കാര്യമുറപ്പായി, ഇന്നലത്തെ സംഭവത്തോടു കൂടി ഏട്ടത്തി എന്നെയൊരു പെണ്ണുപിടിയനായി കണ്ടു കഴിഞ്ഞു. ഉള്ളിലെവിടെയൊക്കെയോ ഒരു നീറ്റൽ പോലെ.

അറിയാതെയാണെങ്കിലും ഒരു നിമിഷം കൈവിട്ടുപോയ മനസ്സ് മൂലം നഷ്ടമായത് ഉള്ള മാനമാണെന്നോർക്കുമ്പോൾ,

“അതിന് ഞാൻ മനുഷ്യന്മാരുടുക്കുന്ന തുണിയല്ലേ ഉടുത്തേക്കുന്നേ? അതിനേട്ടത്തിയ്ക്കെന്തായിത്ര പൊള്ളുന്നേ?”
അവൾ കുനിഞ്ഞു നിന്ന് ബക്കറ്റിൽ നിന്നും തുണികളെടുത്ത് വെള്ളത്തിലേയ്ക്കിട്ടു.

കുനിഞ്ഞു നിന്ന അമ്മുവിന്റെ പിന്നിൽ നിന്നും പാവാട നന്നായി മുകളിലേയ്ക്കുയർന്നിരുന്നു. വെളുത്തു കൊഴുത്ത പിൻതുടകളെ അനാവരണമാക്കി ഉയർന്ന കുട്ടിപ്പാവാട, ചന്തിക്കുടങ്ങൾക്ക് കീഴെയായി വിശ്രമിച്ചു. അതു കണ്ടതും