Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

ചോദിച്ചോ? പറ… ചോദിച്ചോ?“ അവൾ എന്റെ ചുമലിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കിക്കൊണ്ട് വീണ്ടും കരയാൻ തുടങ്ങി.

ഒപ്പം തുടർന്നു,

“സത്യത്തിൽ അന്നൊക്കെ ഞാനും ഒരു പെങ്ങളുടെ പൊസെസ്സീവ്നെസ്സ് ആണെന്നാ കരുതിയേ. പക്ഷേ കോളേജിൽ ഓരോ ബോയ്സും വന്നെന്നെ പ്രൊപോസ് ചെയ്യുമ്പോഴും അവരെയെല്ലാം സ്വന്തം ചേട്ടനുമായി കംപയർ ചെയ്യേണ്ടി വരുന്ന എന്റെ അവസ്ഥ നീയൊന്നു ചിന്തിച്ചു നോക്കിയേ! സത്യത്തിൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചില്ലേ ഒരു നേരത്തെ സുഖത്തിന്, ആ ഒരു സുഖത്തിന് വേണ്ടിയാണോ വന്നേന്ന്? സത്യത്തിൽ നിന്റെ വായിൽ നിന്നും ‘നോ’ എന്നൊരു കോമൺ മറുപടി. അതായിരുന്നു ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത്, അങ്ങനെ നീ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ നീ വെറുമൊരു ഊളയാണെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും ഞാൻ മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചേനെ. എല്ലാം! പക്ഷേ അവിടെയും. അവിടെയും നീ!!” അവൾ വാക്കുകൾ പകുതിയ്ക്ക് വെച്ചു മുറിച്ച് എന്നെ വാരിപ്പുണർന്നു. ഞാനറിയാതെ എഴുന്നേറ്റു പോയി. ഒപ്പം അവളും!!

“എന്താടാ കണ്ണാ. ഇപ്പോളും നിനക്കെന്നെ കളിക്കണമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?” ആ നിൽപ്പിലുള്ള അവളുടെ ചോദ്യം. എന്തോ മറുപടി പറയാൻ എനിക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. കുറച്ചു സമയത്തെ നിശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം അവളെന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും മുഖമുയർത്തി കണ്ണുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി.

എന്റെ അനിയത്തിയുടെ കണ്ണീർ തുളുമ്പിയ നീലക്കണ്ണുകളുടെ ആഴം കണ്ടപ്പോൾ ആ നിമിഷം മുതൽ ഞാൻ അവളെ പ്രേമിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയെന്ന് എനിയ്ക്കു തോന്നി. എനിയ്ക്ക് എന്റെ കണ്ണുകളെ മാറ്റാനേ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ ആ നീലത്തടാകങ്ങളിൽ മുങ്ങി അലിഞ്ഞുപോയി.

“ഇനി നീയെന്നെ കളിക്കില്ലെന്നു പറഞ്ഞാലും ഞാൻ വിടാൻ പോണില്ല!” അവൾ പതിവ് ചിരിയോടെ പറയുമ്പോൾ കണ്ണുനീരൊട്ടിയ, വെളുത്തു തുടുത്ത മുഖത്ത് അത് പതിന്മടങ്ങ്‌ ഭംഗി കൂട്ടി.

ഞാനവളെ