Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

ഇങ്ങനെയാണോ എന്തോ!

ഏട്ടത്തിയുടെയും അമ്മയുടേയും വാതിലുകൾ അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. പുറത്തേയ്ക്കുള്ള ജനലിലൂടെ വന്നിരുന്ന വെട്ടം മാഞ്ഞ് വരാന്തയിലെ ഇരുട്ട് കൂടിയതിൽ നിന്ന്, ഹാളിലെ ലൈറ്റ് ആരോ അണച്ചത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

മുറ്റത്ത് ചന്ദ്രക്കലയുടെ വെട്ടം മാത്രം.

വാതിൽ തുറക്കുന്നതും വരാന്തയിലെ നേർത്ത ഇരുട്ടിൽ അമ്മുവിന്റെ ഗന്ധം പരക്കുന്നതും ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

അവൾ വന്ന് പുറം തിരിഞ്ഞ് എന്റെ മടിയിൽ ഇരുന്നു.

കാലുകൾ ഇരുവശത്തേയ്ക്കും ഇട്ട് എന്റെ തുടയിൽ ഇരുന്നതോടൊപ്പം താഴേയ്ക്ക് കൈ നീട്ടി എന്റെ ലുങ്കി ഇരുവശത്തേയ്ക്കും മാറ്റി. കമ്പിയായി നിന്ന എന്റെ കുട്ടൻ അവളുടെ മൃദുലമായ കൈകളിൽ അമർന്നു. സ്കർട്ട് അല്പം പൊക്കി അവൾ എന്റെ മടിയിലേയ്ക്ക് ഇരുന്നു.

കമ്പിയായി, അക്ഷമനായി ദിവസം മുഴുവൻ നിന്ന എന്റെ കുണ്ണക്കുട്ടൻ, അവളുടെ തേൻ ഒലിച്ച പൂറിലേയ്ക്ക് ധൃതിയിൽ, തിങ്ങിവിങ്ങിക്കയറുന്നത്, ഞാൻ സുഖത്തള്ളിച്ചയിൽ അറിഞ്ഞു.

എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് സുഖത്തിന്റെ ഒരു നെടുവീർപ്പുയർന്നു.

അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേയ്ക്ക് പുറം ചാഞ്ഞു.

തല പുറകോട്ടുയർത്തി അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെ നേരെ നീട്ടി.

ദിവസം മുഴുവൻ കാത്തിരുന്ന ഞാൻ, ആർത്തിയോടെ ആ തേൻചൊടികൾ പാനം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അവൾ മെല്ലെ, മെല്ലെ, മെല്ലെ, അരക്കെട്ടിളക്കാനും തുടങ്ങി. അവൾ കൈകൾ പുറകോട്ടുയർത്തി എന്റെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റി.

എന്റെ കൈകൾ താഴെ നിന്ന് അവളുടെ ഷർട്ടിനുള്ളിലേയ്ക്ക് പടർന്നുകയറി ആ മുലഞെട്ടുകളെ ഞരടാനും മുലകളെ പിഴിയാനും തുടങ്ങി.

“അമ്മൂ, കാർത്തീ നിങ്ങൾ എവിടെയാ?” പുറകിൽ അമ്മയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് ഞാൻ ഞെട്ടി.

അവളെ മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അവൾ എന്റെ ചുണ്ടിലേയ്ക്ക് മുരണ്ടു, “അനങ്ങാതിരി. ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.”

ഞാൻ കൈ ഊരിയെടുക്കാതെ അവൾ നെഞ്ചിൽ ഷർട്ടിനുള്ളിലെ എന്റെ കൈകളെ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു.

“ഞങ്ങൾ വരാന്തയിലുണ്ടമ്മാ. ലൈറ്റിടാതെ ഇവിടെ ഇരിയ്ക്കാൻ നല്ല രസം.” അവൾ ഒച്ച ഉയർത്താതെ പറഞ്ഞു.

ഹാളിലെയോ വരാന്തയിലേയോ ലൈറ്റിടാതെ അമ്മയും വന്ന്, ഒരു സിങ്കിൾ സെറ്റിക്കസേര വലിച്ച് ഞങ്ങളുടെ സൈഡിൽ, ഞങ്ങളുടെ അടുത്തിരുന്നു.

ഞാൻ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി.

അമ്മുവാണെങ്കിൽ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാരിക്കിടപ്പാണ്‌.

അരക്കെട്ട് പയ്യെപ്പയ്യെ ഇളക്കുന്നുമുണ്ട്.

നിലാവിന്റെ നേർത്ത വെളിച്ചത്തിൽ അമ്മയ്ക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാൽ