Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. നമ്മൾക്കിടയിൽ കള്ളങ്ങളുടെ വേലികൾ ആവശ്യമില്ല.

“ഒന്നോ രണ്ടോ വർഷം ഇതുപോലെ നിങ്ങൾ മതിവരുവോളം ആഘോഷിച്ചിട്ടുമതി കുഞ്ഞുങ്ങൾ. അവരെ വളർത്താൻ നിങ്ങളോടൊപ്പം ഞാനുണ്ടാവും, ഗായത്രിയും. അതുപോരെ?”

അമ്മ കൈനീട്ടി എന്റെയും അമ്മുവിന്റേയും തലകളിൽ തലോടി. ഞങ്ങൾ എന്താണ്‌ ഇരുട്ടത്ത് ചെയ്തുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നതെന്ന് അമ്മയ്ക്കറിയാമെന്ന് ഞങ്ങൾ ഇരുവരുടേയും മനസ്സ് പറഞ്ഞു. അമ്മയിൽ നിന്ന് ഒന്നും ഇനി മുതൽ ഒളിയ്ക്കേണ്ടതില്ലെന്നും ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായി.

അമ്മു ചോദിയ്ക്കാതെ തന്നെ അവളുടെ ആഗ്രഹം അമ്മ മനസ്സിലാക്കി, അനുവദിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു!

യാതൊരുവിധ പേടികളും ഇല്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ജീവിക്കാം.

അമ്മയുടെ അനുവാദത്തോടെ, അനുഗ്രഹത്തോടെ!

അമ്മു എന്റെ നെഞ്ചിലേയ്ക്ക് ചാഞ്ഞ് എന്റെ ചുണ്ടുകളെ കവർന്നു. അനിയത്തിയുടെ നാവ് എന്റെ നാവിനെ പുണർന്നു. അരക്കെട്ടിളക്കി അവൾ വേഗത്തിൽ അടിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

എല്ലാം കേട്ടിരുന്ന എന്റെ കുണ്ണ, അവളുടെ ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ അകത്തെ ആഴത്തിലേയ്ക്ക് ഒരു പെരുമഴതന്നെ പെയ്തിറക്കി!

അവളുടെ അരക്കെട്ടും ദേഹവും വെട്ടിവിറച്ച് എന്നിലേയ്ക്കമർന്നു.

അമ്മയ്ക്ക് ആ ഇരുട്ടിലും ഞങ്ങളുടെ ചലനങ്ങൾ മനസ്സിലായിക്കാണണം.

ഞങ്ങളുടെ കിതപ്പും, സ്നേഹമുരൾച്ചകളും കേട്ടുകാണണം.

അമ്മയുടെ കൈ സ്നേഹത്തോടെ ഞങ്ങളെ മാറി മാറി തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ആ നിലാവിന്റെ നനുത്ത വെളിച്ചത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ മുഖങ്ങൾ നേരിയ വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങുന്നത് അമ്മ കണ്ടുകാണും.

ഞങ്ങളുടെ കിതപ്പടങ്ങുന്നതുവരെ അമ്മ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരുന്നു.

എഴുന്നേറ്റ് പോകുന്നതിന്‌ മുമ്പ് ഞങ്ങളുടെ നിറുകകളിൽ ഓരോ ഉമ്മകൾ തന്നു!

രണ്ടുപേരുടെയും മുടിയിൽ വിരലുകൾ കോർത്ത് അനുഗ്രഹിക്കുമ്പോലെ അമ്മ തലോടി!

“ഗായത്രിയ്ക്കും നിങ്ങൾ ഈ സുഖം ഒരിയ്ക്കൽ എങ്കിലും കൊടുത്താൽ അത് നിങ്ങളുടെ പുണ്യമായിരിയ്ക്കും. കാരണം ഇന്നും അവൾ ഒരു കന്യകയാണ്‌. നിങ്ങളുടെ ഏട്ടൻ ആ പാവത്തിനെ തൊട്ടിട്ടില്ല.”