Chapter Title : ഏണിപ്പടികൾ 9 [ലോഹിതൻ]

ആലീസിന്റെ മുറിക്ക് വെളിയിൽ നിമ്മിയെ നിർത്തിയിട്ട് കതകു തുറന്ന് അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ച് അകത്തേക്ക് കടത്തി..

ഒരു വല്ലാത്ത മാനസികാവസ്ഥയിലായിരുന്നു ആ അമ്മയും മകളും...

അതു മനസിലാക്കിയ സണ്ണി ഇപ്പോൾ താൻ മുൻകൈ എടുത്ത് കാര്യങ്ങൾ നടത്തിയില്ലങ്കിൽ പദ്ധതികൾ പൊളിയാൻ സാധ്യതയുണ്ടന്ന് തോന്നിയതുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു...

മോളേ നിനക്ക് എല്ലാം അറിയാം.. ഞാനും മമ്മിയുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ നിനക്ക് എതിർപ്പൊന്നും ഇല്ലാന്ന് എനിക്കും അറിയാം...

നമ്മുടെ കല്യാണത്തിനു നിർബന്ധം പിടിച്ചതും നിന്റെ അമ്മയാണ്...

ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ട് ആലീസിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി , ആഹ് ഇനി ബാക്കി ചേച്ചി പറയ്...

ഇല്ല.. ഇല്ല നീതന്നെ പറഞ്ഞോ സണ്ണിച്ചാ.. എനിക്ക് ഇങ്ങനെ ഒന്നും പറയാൻ അറിയില്ല...

സണ്ണി ഒന്നു ചിരിച്ചിട്ട് തുടർന്നു നിന്നേം എന്നേം നിന്റെ അമ്മക്ക് ജീവനാ.. അങ്ങനെയുള്ള അമ്മ നമ്മുടെ കല്യാണം കഴിയുമ്പോൾ വിഷമിക്കരുത്..

നമ്മൾ ഭാര്യയും ഭർത്തവും ഒരു മുറിയിൽ ആകുമ്പോൾ അമ്മക്കുണ്ടാകുന്ന വിഷമം ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിയാൽ മോൾക്ക് മനസിലാകും...

അതുകൊണ്ട് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചത്‌ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാലും നമ്മൾ ഒരുമുറിയിൽ കിടക്കണം എന്നാണ്..

മോൾക്ക് അത് ഇഷ്ട്ടമല്ലങ്കിൽ ഇപ്പോൾ തന്നെ നിന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോകാം.. ഇല്ലങ്കിൽ ഇന്ന് രാത്രി നമുക്ക് മൂന്ന് പേർക്കും ഇവിടെ കിടക്കാം...

നിമ്മിയുടെ മറുപടി എന്താണ് എന്നറിയാൻ ഏറ്റവും ആകാംഷ ആലീസിന് ആയിരുന്നു..

എനിക്ക് അതൊന്നും അറിയില്ല സണ്ണിച്ചാ.. അമ്മയെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നതൊന്നും എനിക്ക് വേണ്ട.. സണ്ണിച്ചൻ എന്ത് തീരുമാനിച്ചാലും ഞാൻ അനുസരി ക്കും...

മോളേ... എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് ആലീസ് നിമ്മിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ കവിളിൽ അമർത്തിയൊരു ഉമ്മ കൊടുത്തു...

എനിക്കില്ലേ എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് കൈവിടർത്തി നിന്ന സണ്ണിയുടെ ഇരു കരങ്ങൾക്കിടയിൽ ആ അമ്മയും മകളും ഒതുങ്ങി നിന്നു...

നീയും എന്റെ മകനാണ് എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ആലീസ് അവനും നെറ്റിയിലും കവിളിലും കുറേ ഉമ്മകൊടുത്തു...

എന്നാൽ അമ്മച്ചി മക്കൾക്ക് രണ്ടു പേർക്കും ഇത്തിരി അമ്മിഞ്ഞ തന്നേ എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആലീസ് ചുറ്റിയിരുന്ന ബെഡ്ഷീറ്റ് വലിച്ചു ഊരി മാറ്റി..

ശ്ശെ.. ഈ ചെറുക്കൻ എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്റെ മുലകളുടെ മുഴുപ്പ് കൈകൊണ്ട് മറക്കാൻ ആലീസ്