Chapter Title : ഏണിപ്പടികൾ [ലോഹിതൻ]

കാരണം കുട്ടിച്ചന് വണ്ടി ഓടിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്...

വണ്ടി മാത്രമല്ല... സൂസിയെയും..!

വീട്ടിൽ പകൽ സമയത്ത് സൂസിയും സണ്ണിയും തനിച്ചാണ് മിക്കപ്പോഴും...

കുളിക്കുമ്പോളൊക്കെ സണ്ണിയെ വിളിച്ചു പുറം തെയ്പ്പിച്ചാലോ എന്ന് പല പ്രാവശ്യം സൂസി എന്ന നാൽപ്പ ത്താറുകാരിക്ക് തോന്നാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം കുറേയായി...

സണ്ണിയും സൂസിച്ചേച്ചിയുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ വന്ന മാറ്റം ശ്രദ്ധിക്കാതെയിരുന്നില്ല...

ഇപ്പോൾ കുറേ നാളായി കുട്ടിച്ചൻ സൂസിയുടെ ഗ്രാണ്ടിൽ ബാറ്റും കൊണ്ട് പോകാറേയില്ല...

തനിക്ക് ഇപ്പോഴും നല്ല സൗന്ദര്യവും ആരോഗ്യവും ഉണ്ടന്ന് ആരെക്കായി ലും നന്നായി സൂസിക്ക് അറിയാം..

പള്ളിയിലെ കുർബാനക്കിടയിൽ വികാരിയച്ചൻ പോലും തന്നെ നോക്കി വികാരിയാകുന്നത് സൂസി ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടു ണ്ട്...

തൊടുകയിൽ തറവാടിന്റെ പ്രമാണിത്വവും അന്തസ്സും ഒക്കെ ഓർത്ത്‌ കടിച്ചു പിടിച്ച് വേലി ചാടാതെ നിക്കുകയാണ് സൂസി...

അപ്പോഴാണ് പൂത്തു തളിർത്തു വിളഞ്ഞ ഒരു പനമരം പോലെ സണ്ണി തന്റെ മുൻപിൽ കൂടി ഓടിനടക്കുന്ന കാര്യം സൂസി ഓർത്തത്...

വീട്ടിൽ വെണ്ണയുള്ളപ്പോൾ നാട്ടിൽ കൂടി നെയ്യും തേടി നടന്ന കഥയൊക്കെ സൂസിയും കേട്ടിട്ടുണ്ട്...

ഒരു ദിവസം കുട്ടിച്ചൻ ഇല്ലാത്ത നേരത്ത് സൂസിയുടെ മുറിയിലെ ബാത്റൂമിൽ നിന്നും ഒരു വിളി കേട്ടു...

സണ്ണിയെ... എടാ സണ്ണിയെ...

വിളികേട്ട സണ്ണി ഓടിച്ചെന്ന് എന്താചേച്ചി എന്ന് ബാത് റൂമിന്റെ ചാരിയിട്ട വാതിലിനു വെളിയിൽ നിന്ന് ചോദിച്ചു...

നീ ഇങ്ങു കേറിവാ...

ചേച്ചി കുളിക്കുകയല്ലേ.. ഞാൻ...

ഇങ്ങോട്ട് കേറി പോരടാ... കതക് ചാ രിയിട്ടേയൊള്ളു...

അകത്തോട്ടു കയറിയ സണ്ണി ഞെട്ടിപ്പോയി എന്നു പറഞ്ഞാൽ അതു ശരിയാകില്ല...

ഒരു തരം ഷോക്ക്... ചെറിയ ഓൾട്ടേജിൽ ഞരമ്പുകളിൽ കൂടി കറണ്ട് പാസ്സ്