Chapter Title : ഏണിപ്പടികൾ 6 [ലോഹിതൻ]

വന്നു..

ആലീസ് അല്പം പരിഭ്രമത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കുന്നത് കണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു

ഈ ഭാഗത്ത് ആരുമില്ല.. ഈ രണ്ടേക്കർ സ്ഥലവും വീടും എന്റേതാണ്... പിന്നെ തോട്ടമല്ലേ..

വാ മേടം.. അകത്തോട്ടു കയറി വാ...

ഹമീദ് ആദരവോടെ ആലീസിനെ അകത്തേക്ക് ആനയിക്കുന്നത് കണ്ട് ചിരിവന്നുവെങ്കിലും അതു കടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ട് സണ്ണി പറഞ്ഞു.

ഞാൻ മുണ്ടക്കയം വരെ പോയിട്ട് വരാം നിങ്ങൾ ഒന്ന് പരിചയപ്പെട്..

സണ്ണി രണ്ടുമണിക്കുള്ളിൽ വരില്ലേ എന്ന് ഹമീദ് ചോദിച്ചത് രണ്ടുമണിക്ക് മുൻപ് വരരുത് എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ആണെന്ന് അവന് മനസിലായി..

ആലീസ് വീടിനക്കത്തു കയറിയശേഷം സണ്ണിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയിട്ടി ല്ല...

സണ്ണിയുടെ ജീപ്പിന്റെ ശബ്ദം അകന്നു പോയതോടെ ഹമീദ് ഫ്രണ്ടിലെ വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു..

അപ്പോഴും നിൽക്കുകയായിരുന്ന ആലീസിനോട് , യ്‌യോ.. മാഡം ഇരുന്നില്ലേ.. ഇരിക്ക് മേഡം...

എന്നെ അങ്ങനെയൊന്നും വിളിക്കേണ്ട.. ആലീസ് എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി..

ഞാൻ അങ്ങനെ വിളിക്കില്ല.. എനിക്ക് മേഡമെന്നു വിളിക്കുന്നതാ ഇഷ്ട്ടം... അങ്ങനെ വിളിക്കാൻ ദയവ് ചെയ്ത് എന്നെ അനുവദിക്കണം...

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അയാൾ ആലീസിന്റെ കാൽ കീഴിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു..!

സത്യത്തിൽ ഇപ്പോഴാണ് ആലീസ് ശരിക്കും വിരണ്ടുപോയത്..!

യ്യോ.. ഇതെന്താ സാർ.. എഴുനേൽക്ക് എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ.!!

അയാൾ എഴുനേൽക്കാതെ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു...

മേഡം... ഞാൻ പറയുന്നത് മേഡം അല്ലാതെ സണ്ണി ഉൾപ്പെടെ വേറേ ആരും അറിയരുത്..

മേഡത്തെ പോലെ അതി സുന്ദരിയായ ഒരു സ്ത്രീയുടെ കല്പനകൾ അനുസരിക്കുന്ന ഒരു അടിമയെ പോലെ കഴിയാൻ വളരെ കാലമായി ഞാൻ കൊതിക്കുകയാണ്...

ദയവ് ചെയ്‌ത് മേഡം എതിരൊന്നും