Chapter Title : ഏണിപ്പടികൾ 9 [ലോഹിതൻ]

ഞാൻ നിമ്മിയെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിക്കാം...

പിന്നെ.. അവളെങ്ങും വരില്ലടാ.. നാണാകില്ലേ അവൾക്ക്..!

അവൾക്ക് അതാണിഷ്ടം ചേച്ചീ..!

അങ്ങനെ നിന്നോട് പറഞ്ഞോ അവൾ..?

ങ്ങും..

എന്ന്.. ഇപ്പോൾ..?

അത്.. ഞങ്ങളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ ചേച്ചി ഈ മുറിയിൽ നിന്നും മാറേണ്ടി വരുമല്ലോ എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളാണ് പറഞ്ഞത്..

എന്ത്..?

അമ്മയെ വിഷമിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കാര്യവും അവൾക്ക് വേണ്ടാന്ന്...

സത്യത്തിൽ അങ്ങനെ ഒരു കാര്യം ആലീസ് ആലോചിച്ചിരുന്നില്ല...

സണ്ണിയുടെ കൂടെ അല്ലാതെ കിടക്കുന്ന കാര്യം ഇപ്പോൾ ആലീസിന് ചിന്തിക്കാൻ കൂടി കഴിയില്ലായിരുന്നു..

അതോർത്തപ്പോൾ അവൾ സണ്ണിയെ ഒന്നു കൂടി ഇറുക്കി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു...

സത്യമാ സണ്ണിച്ചാ നിന്റെ ചൂട് ഏൽക്കാതെ എനിക്ക് ഇനി കിടക്കാൻ പറ്റില്ലടാ..അത്രയ്ക്ക് ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്...

എന്നുംവെച്ച് നിങ്ങളുടെ കല്യാണം കഴിയുമ്പോൾ മാറാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോ...

മാറേണ്ട എന്നാണ് നിമ്മി പറയുന്നത് ചേച്ചീ... എനിക്കും ചേച്ചിയില്ലാതെ പറ്റില്ല...

അതിനിപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യാൻ പറ്റും സണ്ണിച്ചാ....

ശീലിക്കുക.. നമ്മൾക്ക് ഒരുമിച്ച് കിടന്ന് ശീലിക്കണം..

ഒരു ദിവസത്തെ ബുദ്ധി മുട്ടേ ഉണ്ടാവൂ.. നീയും അങ്ങനെയാണോ പറയുന്നത്...

എനിക്ക് ഇതിൽ ഒരു അഭിപ്രായവും ഇല്ല. ചേച്ചീ.. നിമ്മി പറയുന്നപോലെ ചേച്ചി വിഷമിക്കരുതെന്നേ എനിക്കുള്ളു...

ശ്ശേ.. എങ്ങിനെയാടാ ഒരുമുറിയിൽ അതും അമ്മയും മകളും...

ആ പ്രശനം ഇപ്പോൾ തന്നെ മാറ്റിയേക്കാം..

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സണ്ണി എഴുനേറ്റ് മുറിക്ക് വെളിയിൽ ഇറങ്ങി..

സണ്ണിച്ചാ.. എടാ ഈ മുണ്ട് ഉടുത്തോണ്ട് പോടാ..

അവൻ അത് ശ്രദ്ധിക്കാതെ കുണ്ണയും ആട്ടി ആട്ടി നിമ്മിയുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു..

യ്യേ.. ഇതെന്താ സണ്ണിച്ചാ ഇങ്ങനെ.. നാണമില്ലാത്തവൻ..