Chapter Title : എങ്കിലും എന്റെ സുലോചനേ [ലോഹിതൻ]

പത്തു പന്ത്രണ്ട് കൊല്ലം മുൻപ് ഇഞ്ചി പണിക്ക് പോയതാ കൊടകിൽ ... പിന്നെ വന്നിട്ടില്ല... രണ്ട് പെൺ മക്കളുണ്ട്.... മൂത്തവൾ സിന്ധുമണിയെന്ന സിന്ധു.. പിന്നെ പോന്നു മണി... പൊന്നൂന്ന്‌ വിളിക്കും.. മണി സുലോചനയെ കൂട്ടികൊണ്ട് വരുമ്പോഴേ സുലോചനയുടെ വയറ്റിൽ സിന്ധു ഉണ്ടായിരുന്നു....

മണിയുടെ അമ്മയാണ് കമലാക്ഷി .... സുലോ വന്നതു മുതൽ അവളെ കണ്ണിനു കണ്ടൂടാ കമലാക്ഷിക്ക്... മകനെ വശീകരി ച്ച് മയക്കിയടുത്തവൾ എന്നാണ് ഇപ്പോഴും കമലാക്ഷിക്ക് സുലോചനയേപ്പറ്റി പറയാനു ള്ളത്....

മൊബൈലും ടിവി യുമൊക്കെ വരുന്നതിനു മുൻപ് 1970കളുടെ തുടക്കത്തിലാണ് സുലോചനയും അമ്മായയമ്മ കാമലാക്ഷി യും തമ്മിലുള്ള ഈ സംഭാഷണം നമ്മൾ കേൾക്കുന്നത്.....

മണിയെ പറ്റി വിവരമൊന്നും ഇല്ലാതായതി ൽ പിന്നെ സുലോ അല്പം വിട്ടു വീഴ്ചകളൊ ക്കെ വേണ്ടപ്പെട്ടവർക്ക് ചെയ്യും.... ഇപ്പോൾ നാല്പതു കഴിഞ്ഞു... എന്നാലും കാര്യമായ ഉടവൊന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല....

ഇപ്പോൾ ചെത്തുകാരൻ കുമാരനാണ് സ്ഥിരം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്.... എന്നുകണ്ട് പക്കാ വെടിയൊന്നും അല്ല... കടി മാറണ്ടേ.... അത്രയേ ഒള്ളു...

മക്കൾക്ക് രണ്ടാൾക്കും അമ്മയുടെ കള്ള കളിയൊക്കെ അറിയാം....

കുമാരൻ ഷാപ്പിൽ കള്ള് അളന്നിട്ട് വരുന്ന വഴി സുലോചനയുടെ വീടിന്റെ പുറകു വശത്തുള്ള വാഴ തൊപ്പിൽ വരും...

സുലോ ആ സമയം നോക്കി ഇറങ്ങിചെല്ലും... മക്കൾ അറിയുന്നതൊന്നും അവൾ പ്രശ്‌നമാക്കില്ല... സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞ് ഇരുട്ട് വീഴുന്ന സമയത്താണ് കുമാരൻ വരുക....

അമ്മ കക്ഷത്തിലും മുലയിടുക്കിലും പൗഡർ കുടയുന്നത് കാണുമ്പോൾ സിന്ധുമണി പറയും ഇന്ന് കുമാരേട്ടൻ ഈ പൗഡർ എല്ലാം മൂക്കിൽ കയറി തുമ്മി കൊളമാകും....

എടീ... പതിയെ പറയ്... ആ തള്ള കേട്ടാൽ അതു