Chapter Title : എങ്കിലും എന്റെ സുലോചനേ [ലോഹിതൻ]

അവളുമാരുടെ മൂടും മുലയും കണ്ട് ആരെങ്കിലും വന്ന് കെട്ടികൊ ണ്ട് പോകുമെന്ന് സുലോചനക്ക് അറിയാം..

കമലാക്ഷിക്ക് സുലോചനയെ കണ്ടുകൂടാ ത്തതു പോലെ അവളുടെ മക്കളെയും കണ്ടുകൂടാ.... ഇവറ്റകൾ പിറന്നതിൽ പിന്നെയാ എന്റെ മകൻ നശിച്ചു നാടു വിടേ ണ്ടി വന്നത് എന്നാണ് കമലാക്ഷിയുടെ വിശ്വാസം...

അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം കമലാക്ഷി യെ കാണാതായി....

ഇടയ്ക്ക് തിരുമാണ്ടാൻ കുന്നിലും തിരുനാവായിലും ദർശനത്തിനു പൊക്കുള്ള തു കൊണ്ട് സുലോചനയും മക്കളും അന്നു രാത്രി അന്യഷിക്കാനൊന്നും പോയില്ല...

പിറ്റേന്ന് കാലത്ത് കിണറ്റുകരയിൽ പല്ല്‌ തേച്ചിട്ടു വെള്ളം കോരുമ്പോളാണ് പൊന്നുമണി ആ കാഴ്ച്ച കണ്ടത്....

കമലാക്ഷി കിണറ്റിൽ പൊന്തിക്കിടക്കുന്നു...

പൊന്നുമണിയുടെ കറിച്ച കേട്ടാണ് സുലോയും സിന്ധുമണിയും ഓടിവന്നത്...

ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ മുറ്റം നിറയെ നാട്ടാര് കൂടി...

കൂടിയവരിൽ ചിലർ കുശുകുശുത്തു ,

അമ്മേം മക്കളും കൂടി തള്ളേ തട്ടിയതായി രിക്കും....

വേറെ ചിലർ അതിനോട് അനുകൂലിച്ചില്ല.. തള്ള കാൽ തെറ്റി വീണതാകും...

അങ്ങനെ പല അഭിപ്രായങ്ങളും അവിടെ ചുറ്റി തിരിഞ്ഞു....

ഇതിനിടയിൽ റോഡിൽ നീല കളറുള്ള ജീപ്പ് വന്നു നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് ആരോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു... പോലീസ്.. പോലീസ് വന്നേ...

കൂമ്പൻ തൊപ്പിയും മുൻവശം കൂർത്തു നിൽക്കുന്ന കാക്കി ട്രൗസറും പട്ടീസും.. ഇതൊക്കെയാണ് അന്നത്തെ പോലീസ്...

ഏഡ്ഡ് മമ്മതും പിന്നെ രണ്ടു പോലീസുകാ രും.... അവർ സുലോയുടെ വീട്ടു മുറ്റത്തേ ക്ക്‌ നടന്നു വന്നു....

പിന്നെയെല്ലാം പെട്ടന്നായിരുന്നു... രണ്ടു ചെറുപ്പക്കാരെ കിണറ്റിൽ ഇറക്കി കമ ലാക്ഷിയുടെ ബോഡി കരക്കുകയറ്റി..

പ്രേത പരിശോധനയും മറ്റ് നടപടികളും പൂർത്തിയാക്കി ബോഡി പോസ്റ്റ്മോർട്ടത്തി നായി ഗവർമെന്റ് ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക്