Chapter Title : എങ്കിലും എന്റെ സുലോചനേ 3 [ലോഹിതൻ]

മുഖത്ത് നോക്കാതിരിക്കാൻ സുലോചന പരമാവധി ശ്രമിച്ചു...

വീട്ടിലെത്തിയശേഷം അമ്മയുടെ വിഷമം മനസിലാക്കിയ സിന്ധുമണി സുലോചന യോട് പറഞ്ഞു....

അമ്മ വിഷമിക്കണ്ട... ഞങ്ങൾ കൊച്ചു കുട്ടികൾ അല്ലല്ലോ.. ഞങ്ങൾക്ക് എല്ലാം അറിയാം... നമ്മൾക്ക് എങ്ങിനെയെങ്കിലും ഈ കുരുക്കിൽ നിന്ന് രക്ഷ പെടണം... ഇതിന്റെ പേരിൽ ജയിലിൽ പോകാനും തല്ലു കൊള്ളാനും ഇടവരരുത്...

അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ മക്കളാണെന്നുള്ള ചിന്ത അടുത്ത രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസത്തേക്ക് മറന്നേര്....

ഓ... അതാ SI യുടെ മുറിയിൽ വെച്ചു തന്നെ എനിക്ക് മനസിലായെടീ...

എന്തു മനസിലായെന്നാ അമ്മ പറയുന്നത്...

അയാളുടെ സാധനത്തേലുള്ള നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ മനസിലായെന്നാ പറഞ്ഞത്...

അതു പിന്നെ... ഞങ്ങൾ അതൊക്കെ ആദ്യം കാണുകയല്ലേ... അമ്മെപ്പോലെ ആണോ....

ങ്ങും... എനിക്ക് വെഷമമൊന്നും ഇല്ല... ഉണ്ടായിരുന്ന വിഷമം ഇപ്പോൾ മാറുകയും ചെയ്യ്തു....

അങ്ങനെ ഒരു അണ്ടർസ്റ്റാന്റിൽ എത്തിയ ശേഷമാണ് സുലോചനയും മക്കളും ഉറങ്ങാൻ കിടന്നത്....

സിന്ധുമണിക്കും പോന്നു മണിക്കും അത്ര പെട്ടന്ന് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല....അവരുടെ മനസ്സിൽ അമ്മയുടെ ചുണ്ട് പിളർത്തികൊ ണ്ട് കയറി പോകുന്ന SI യുടെ കുണ്ണയായിരു ന്നു...

പിറ്റേ ദിവസം കറക്റ്റ് സമയത്ത് തന്നെ മമ്മദ് പോലീസ് പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് സുലോചനയും മക്കളും പോയിനിന്നു...

പത്തു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ ഒരു അംബാസഡർ കാർ അവരുടെ അടുത്തു വന്നു നിന്നു...

അതിന്റെ ഫ്രണ്ട് സീറ്റിൽ ഇരുന്ന മമ്മദ് വിൻഡോ ഗ്ലാസ്‌ താഴ്ത്തിയിട്ട് പറഞ്ഞു...

ബാക്കിൽ കേറിക്കോ....

കാറ് വിട്ടതോടെയാണ് സുലോചനക്ക് സമാധാനം ആയത്.... ഭാഗ്യം ആരും കണ്ടിട്ടി ല്ല...

നമ്മൾ എങ്ങോട്ടാണ് സാറേ പോകുന്നത്... കുറച്ചു ദൂരം ഉണ്ട്.... നീ പേടിക്കണ്ട... SP അദ്ദേഹത്തിന്റെ