Chapter Title : എൻ്റേയും അനിയത്തിക്കുട്ടിയുടേയും കഥ 4 [Arun]

നിനക്കിപ്പോൾ നാണവും നഷ്ടപ്പെട്ടോ ?,  പോയി ഡ്രസ്സ് മാറി വന്നു കഴിച്ചാൽ മതി ,

അത് അമ്മ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും, ജിഷയുടെ മറുപടി: ദേഹമൊന്നും ഉണങ്ങിയിട്ടില്ല, ഇപ്പോ ഡ്രസ്സിട്ടാൽ അതെല്ലാം നാശമാകും, അല്ലങ്കിൽ തന്നെ ഇവിടിപ്പോ അച്ഛനും അമ്മയും ചേട്ടനും മാത്രമല്ലേ ഉള്ളൂ,  പറയുന്ന കേട്ടാൽ തോന്നും പുറത്തുള്ള ആരോ ഇവിടിരിക്കുന്നുണ്ടന്ന്.

എന്നാലും വീട്ടിലൊക്കെ ഡ്രസ്സ് ധരിക്കുന്നതിനും ഒരു നീക്കും പോക്കുമൊക്കെ വേണ്ടേ, പ്രത്യേകിച്ച് പെൺകുട്ടികൾ,

അതു കേട്ടതും വീണ്ടും ജിഷ :  അതിന് അമ്മയല്ലേ കിടന്ന് വിളിച്ചു കൂകിയത്, അതു കൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ വേഗം ഇറങ്ങി വന്നത് ,  അച്ഛഛൻ പറ ഞാൻ പോയി ഡ്രസ്സ് മാറ്റി വരണോ ?

അതവൾ അച്ഛനിട്ടൊരു പണി കൊടുത്തതാണന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി, എന്നാലും എന്താകും അച്ഛൻ്റെ മറുപടി എന്നു ഞാൻ ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നു,

ആ സമയം അച്ഛനൊന്ന് അമ്മയെ പാളി നോക്കിയിട്ട് അമ്മയോടുള്ള മറുപടി എന്ന പോലെ പറഞ്ഞു :  അവൾ കൊച്ചല്ലേടീ.  അവൾ അവിടിരുന്ന് ആഹാരം കഴിക്കട്ടേന്ന്

അപ്പോഴേയ്ക്കും അമ്മ :  തന്നെ, തന്നെ കൊച്ചു വാവ തന്നെ, അയ്യോ ഇള്ളവാവ ,  എന്നാൽ മടിയിലിരുത്തി ആഹാരം കൊടുത്തോ-- ...

ഇതു കേട്ടതും ജിഷ : അതിനെന്താ അച്ഛൻ എനിക്ക് മടിയിലിരുത്തി ആഹാരം തരുമല്ലോ,  അല്ലേ അച്ഛാ .....

എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ നേരെ ചെന്ന് അച്ഛൻ്റ മടിയിൽ കയറി ഇരുന്നു, ആ സമയം എല്ലാരും ഒരുപോലെ അന്തം വിട്ടു പോയി,

അമ്മയാണങ്കിൽ ഒരു പാത്രത്തിൻ്റെ അടപ്പുമായി ജിഷയെ അടിക്കാനായി ചെന്നു, അതു കണ്ടതും അവൾ വേഗം എണീറ്റു ഓടി കളഞ്ഞു,

നേരെ വന്ന് എൻ്റെ അടുത്ത് കിടന്ന കസേരയിൽ ഇരുന്നു, അച്ഛനിപ്പോൾ മിക്കവാറും കമ്പിയായിക്കാണും എന്നെനിക്ക് മനസിലായി,

അപ്പോൾ അമ്മ പാത്രം മേശപ്പുറത്ത് വച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു :  ഇത്തിരി കൂടുന്നുണ്ട് നിൻ്റെ കുട്ടിക്കളി,

അതു കേട്ട് ജിഷ : നിങ്ങളുടെ കളിയും ഇത്തിരി കൂടുന്നുണ്ട്,

ഇതു കേട്ടതും അച്ഛനും അമ്മയും ഒന്നു പരസ്പപരം നോക്കി, പിന്നെയാരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ലാ......,

ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് അച്ഛൻ ജിഷ മോളെ നോക്കുന്നുണ്ട് ഓപ്പോസിറ്റായതു കൊണ്ട് തുടയൊന്നും കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല, എനിക്കാണെങ്കിൽ തുടയൊക്കെ കാണാനും കഴിയുന്നുണ്ട്, ആഹാരം .കഴിക്കുന്നുണ്ടന്നേ ഉള്ളൂ എൻ്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ അവളിലേയ്ക്കാ.

അങ്ങനെ ആഹാരം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് എല്ലാരും കൈ കഴുകാനായി വാഷ് ബെയിസിനിലേയ്ക്ക് പോയി,

അച്ഛനാ ആദ്യം കഴുകിയത്