Chapter Title : എന്റെ അജ്ഞുവും ജോസഫും [Stalwart king]

പറഞ്ഞു, “ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്. ഏട്ടൻ പൊക്കോ. ഞാന്‍ അച്ചായന്റെ കൂടെ പോയി പരിസരമൊക്കെ കാണിക്കാം. അതും പറഞ്ഞ് അയാളുടെ മുഖത്ത് നോക്കി അവൾ ഒരു ചിരി പാസ്സാക്കി. എനിക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടി. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു, “ശരി എന്നാ നിങ്ങള്‍ പോയിട്ട് വാ. ഞാൻ പോയിട്ട് വേഗം വന്നേക്കാം.”

അങ്ങനെ ഊണ് കഴിഞ്ഞ് അഞ്‌ജു ആ ചുവന്ന കളര്‍ നെെറ്റി തന്നെ ഇട്ട് വന്നു. ദൂരേക്ക് എവിടെയും പോകുന്നില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് അവൾ നൈറ്റി ഉടുത്തിരിക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് മനസിലായി എന്നിട്ട് അവൾ ജോസഫിനോട് പറഞ്ഞു, “എന്നാ നമുക്ക് പോകാം.” അയാള്‍ സമ്മതം മൂളി. അയാളുടെ കണ്ണ് അവളുടെ ദേഹം മുഴുവനും പടര്‍ന്നു കയറുകയായിരുന്നു. അവര്‍ ഇറങ്ങിപ്പോയി. എനിക്കുറപ്പായി ഇന്നലത്തെ പോലെ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ നടക്കും എന്ന്. ഞാന്‍ അവരറിയാതെ പുറകേ പോയി. നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ എന്തൊക്കെയോ അവര്‍ സംസാരിച്ച് ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. നടന്ന് പുഴയുടെ തീരത്തെത്തി അവര്‍. ഞാന്‍ അവിടെ നിന്നും നോക്കി. അപ്പോള്‍ അയാള്‍ അടുത്തുള്ള പൊന്തകാട് ചൂണ്ടി എന്തോ പറയുന്നു. ഞാനപ്പോൾ മൂത്രം ഒഴിക്കാനായി ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു. മൂത്രമൊഴിച്ച് നോക്കിയപ്പൊള്‍ രണ്ടാളേം കാണാനില്ല. എനിക്ക് ആകാംഷയായി. എങ്ങോട്ട് പോയി? ഒന്നും അറിയാന്‍ വയ്യല്ലോ? എന്തായാലും പോയി നോക്കാം. ഞാന്‍ പതുക്കെ പൊന്തകാടിന്റെ സെെഡിക്കൂടെ കയറി. ഉള്ളിലേക്ക് കമ്പും ഇലയും ഒടിച്ചിട്ടേക്കുന്നുണ്ട്. ഇതു വഴിയാകും അവര്‍ പോയത്. എന്തായാലും പോയി നോക്കാം. അന്‍മ്പത് മീറ്റര്‍ ഉള്ളിലേക്ക് പോയപ്പോള്‍ ഒരു ഇറക്കം കണ്ടു. ഫുള്‍ ഈറ്റകൊണ്ട് കൊടും കാടായി ഇരിക്കുകയാണ്. അതിനകത്ത് ചിരിയും ചില ശീല്‍ക്കാരങ്ങളും കേള്‍ക്കാം. അത് കേട്ടപ്പോഴേ എനിക്ക് സംഭവം മനസിലായി.